آموزش انتشار مجاورت در سالیدورک

به طور پیش فرض، در فیلت ها(fillets) گزینه ی انتشار مجاورت(Tangent Propagation) روشن است. این کار، انتخاب خوبی است؛ اما گاهی اوقات ممکن است بخواهید برای آزمایش، گزینه ی مذکور را خاموش کنید.

 به طور ساده، انتشار مجاورت(Tangent propagation) یعنی اینکه اگر ما یک ضلع را برای فیلت کردن انتخاب کنیم، و این ضلع، با چند ضلع دیگر، مجاور باشد، آنگاه این فیلت، در امتداد اضلاع مجاور نیز ادامه پیدا می کند. این کار، تا زمانی که فیلت یک حلقه ی بسته تشکیل دهد، یا اضلاع مجاور به انتها برسند یا فیلت با شکست مواجه شود، ادامه می یابد.

فرض کنید یک مکعب به شکل زیر داشته باشیم و بر روی ضلع شماره 1، یک فیلت ایجاد کرده باشیم:

حالا اگر بر روی ضلع شماره 2 که در تصویر زیر نشان داده شده است، یک فیلت ایجاد کنیم و در این فیلت تیک گزینه ی Tangent propagation انتخاب شده باشد، فیلت بر روی ضلع مجاور (در سمت راست) نیز ایجاد می شوند (انتشار می یابد).

اما اگر در تصویر بالا، گزینه ی Tangent propagation را برداریم، تنها همان ضلع مورد فیلت قرار می گیرد.

 یکی از ترفندها در فیچرهای فیلت، این است که سعی کنیم تا آنچه که از نرم افزار می خواهیم انجام دهد، را تجسم کنیم.

بعنوان مثال، اگر یک ضلع، فیلت شده باشد و ضلع بعدی فیلت نشده باشد، آنوقت فیلت مورد نظر چگونه به پایان می رسد؟ تصویر 7.17 دو مورد از نتایج بالقوه را وقتی که گزینه ی انتشار مجاورت برای آنها غیرفعال باشد نشان می دهد.ممکن است وجه فیلت، در طول مسیر خود، ادامه یابد؛ تا زمانی که از پارت خارج شویم، یا تا زمانی که فیچر با شکست مواجه شود.

(تصویر 7.17 : از انتخاب در آوردن گزینه ی Tangent Propagation )

نکته: این ممکن است متناقض به نظر برسد، اما گاهی اوقات، وقتی که فیچرهای فیلت با شکست مواجه می شوند، از انتخاب در آوردن گزینه ی Tangent propagation ممکن است مفید واقع شود و فیلت مورد نظر را بر روی چندین فیچر اعمال کند. بعضی وقت ها، وقتی که داریم مانند تصویر 7.17 دو فیلت را ایجاد می کنیم، هیچ مشکلی پیش نمی آید و گاهی اوقات نیز وقتی داریم این شکل را در یک فیچر تکی ایجاد می کنیم، با مشکل مواجه می شویم. این به خاطر مشکلات هندسی است؛ یعنی وقتی که اضلاع تیز در کنار یکدیگر قرار می گیرند و توسط فیلت حذف می شوند.

بهترین تمرین!

به طور کلی، فیلت ها باید آخرین فیچری باشند که در یک مدل اعمال می شوند؛ به خصوص فیلت های کوچک تزئینی یا فیلت هایی که ضلع آنها شکسته شده است. فیلت های بزرگتر که در ساختار یا شکل کلی پارت مشارکت می کنند، می توانند زودتر اعمال شوند. هنگام مدل سازی پارت های پلاستیکی و تصمیم گیری در مورد ترتیب فیچرهای فیلت و زاویه خروج(درافت) وshell، مراقب باشید ؛ زیرا مانند بازی سنگ کاغذ قیچی، به ناچار گرفتار این انتخاب می شوید. اکثر فیلت ها باید پس از زاویه خروج(draft) قرار گیرند، و فیلت های بزرگ باید قبل از shell قرار گیرند. زاویه های خروج(Draft) می توانند قبل یا بعد از shell قرار گیرند؛ که به نیاز ناحیه ای که در پارت با آن سروکار داریم بستگی دارد.

 به طور خلاصه، می توان گفت که قوانین مشخصی وجود ندارد که همواره آنها را اعمال کنیم که در تمام موقعیت ها به بهترین شکل کار کند.