استفاده از ابزارهای Dimensions/Relations

نوار ابزار Dimensions/Relations تعدادی ابزار دارد که ما قبلا آنها را مشاهده کرده ایم، اما همان طور که نام آن نشان می دهد، این نوار ابزار همچنین حاوی ابزارهایی است که به ما کمک می کنند تا دایمنشن ها(dimensions) و رابطه های ترسیم(sketch relations) را ایجاد کنیم یا مورد بررسی قرار دهیم. تصویر 3.29 این نوار ابزار پیش فرض را نشان می دهد، اما در صفحات زیر، می توانید به تمام ابزارهای در دسترس (برای این نوار ابزار) نگاهی بیاندازید:

Tools ➢ Customize ➢ Commands ➢ Dimensions/Relations

 این ابزارها در نوار ابزار Dimensions/Relations در دسترس هستند:

 (تصویر 3.29)

 ابزار Smart Dimension: اگر بخواهیم یک انتیتی اسکچ را دایمنشن گذاری کنیم و برای این کار از چندین روش بهره ببریم، می توانیم از ابزار Smart Dimension استفاده کنیم. این ابزار از قابلیت های دایمنشن گذاری زیر برخوردار است:

•  افقی : horizontal
• عمودی: vertical
• هم راستا: aligned
• شعاعی: radial
• قطری: diameter
• و غیره

 ابزار Auto Insert Dimension: به طور اتوماتیک دایمنشن های(dimensions) مناسب برای انتیتی های اسکچ انتخاب شده را اضافه می کند.

ابزار Horizontal Dimension: این ابزار یک دایمنشن(dimension) افقی را بین نقاط انتخاب شده یا خطوط موازی اعمال می کند.

ابزار Vertical Dimension: مانند یک Horizontal Dimension عمل می کند اما به صورت عمودی.

 ابزار Baseline Dimensions: این ابزار تنها در اسناد نقشه کشی(drawing) دایمنشن ها را ایجاد می کند. ابزار Baseline Dimensions با بیشتر ابزارهای دایمنشن گذاری، که ما در نوار ابزار Dimensions/Relations پیدا کرده ایم، متفاوت است. این ابزار می تواند در یک drawing دایمنشن های کنترل شده(driven dimensions) ایجاد کند.

اما این دایمنشن ها نمی توانند در پارت ها بر روی هندسه ی اسکچ به کار بروند. اندازه گذاری های Baseline از یک رفرنس(reference) منحصر به فرد سرچشمه می گیرند. سپس همان طور که ما رفرنس های دیگری را انتخاب می کنیم، اندازه های آنها قرار داده می شوند، همان طور که در تصویر 3.30 نشان داده شده است.

(تصویر 3.30)

 ابزار Ordinate Dimensions: این ابزار اندازه ها را نشان می دهد به طوری که یک مجموعه از اندازه های منظم از یک نقطه ی صفر مشترک(common zero point)  سرچشمه می گیرند. برای استفاده از این اندازه ها، به سادگی بر روی یک مکان صفر(zero location) کلیک کنید و اندازه ی صفر(zero dimension) را قرار دهید و سپس بر روی نقاط اضافی کلیک کنید. این اندازه ها قرار داده می شوند و به طور اتوماتیک نسبت به بقیه ی اندازه ها همتراز می شوند.

نکته: اگر یک خط بعنوان انتیتی رفرنس صفر انتخاب نشده باشد، ویژگی Ordinate Dimension به صورت پیش فرض یک ترتیب منظم افقی پیدا می کند.

•  ما می توانیم یک ordinate dimension را با راست کلیک کردن بر روی اندازه(dimension) و انتخاب Break Alignment ، از تراز مشترک حذف کنیم.
• اگر سالیدورک حس کند که اندازه ها به یکدیگر خیلی نزدیک شده اند، به طور اتوماتیک Ordinate dimension را به جلو و عقب می برد.  ما نیز می توانیم به طور دستی آنها را جلو و عقب ببریم. پس از اینکه شما یک مجموعه از Ordinate Dimension ایجاد کردید، می توانید با دسترسی به فرمان Add To Ordinate از طریق منوی راست کلیک ماوس(RMB )، چیزی را به آنها اضافه کنید. تمام گزینه ها برای ordinate dimensionها در تصویر 3.31 نشان داده شده اند.
• تمامی این گزینه های لیست شده، در محیط مدل اسکچ در دسترس نیستند و برخی از آنها تنها در بخش drawing یا نقشه ها در دسترس هستند.

(تصویر 3.31)

ل

  chamfer dimension یک نوع دیگر از اندازه گذاری(dimension) است که تنها در سندهای drawing یا نقشه کشی اعمال می شود. این ابزار به این صورت کار می کند که ابتدا لبه ی پخ شده(chamfer) را انتخاب می کنیم و سپس لبه ی مرجع زاویه را انتخاب می کنیم. اما یک ابزار به نام Sketch Chamfer نیز وجود دارد که در اسکچ وقتی که پخ(chamfer ) ایجاد شد، اندازه ها(dimensions ) را به پخ اضافه می کند.

دکمه ی Automatic Relations به ما امکان می دهد تا اتوماتیک ایجاد شدن رابطه های ترسیم را در هنگام اسکچ کشیدن، فعال یا غیر فعال کنیم. برای مشاهده ی این دکمه می توانید به آدرس زیر بروید:

Tools ➢ Sketch Settings ➢ Automatic Relations

رابطه های ترسیم اتوماتیک یا Automatic relationها، به ما کمک می کنند تا با کمتر کردن مداخله ی دستی، اسکچ ها را هوشمند سازی کنیم. با اینکه استفاده از آنها نیاز به کمی تمرین دارد، اما ارزش تلاش کردن را دارد.

احتیاط کنید!

مانند هر عملکرد اتوماتیک دیگری، زمان هایی وجود دارد که رابطه های ترسیم اتوماتیک رفتاری می کنند که ما انتظار نداریم یا نمی خواهیم انجام شود. وقتی که دارید اسکچ می کشید، توصیه می کنیم که نشانگر ماوس را مشاهده کنید و رابطه های ترسیمی که به طور اتوماتیک اعمال می شوند را رصد کنید.

 در هنگام اسکچ کشیدن، نمادهایی بر روی نشانگر ماوس ظاهر می شوند که به ما نشان می دهد که یک رابطه ی ترسیم به طور اتوماتیک ایجاد خواهد شد. این نمادها پس زمینه ای به رنگ زرد دارند و رابطه های ترسیم افقی، عمودی، تلاقی، مماس، موازی و عمود را اعمال می کنند. تصویر 3.32 دو وضعیت را نشان می دهد که در آن رابطه های ترسیمی اعمال شده اند: یک رابطه ی ترسیم افقی(horizontal ) و یک رابطه ی ترسیم مماس(tangent).

 (تصویر 3.32)

 ابزار Fully Define Sketch ، ابزاری است که می تواند رابطه های ترسیم و اندازه هایی(dimensions) را وقتی که گزینه ی All Entitities In Sketch فعال است، برای کاملاً تعریف کردن(fully define) اسکچ ها یا انتیتی های انتخاب شده ی اسکچ (قفل کردن) اضافه کند. با اینکه ما می توانیم کنترل کنیم که اسکچ یا بخش هایی از آن چگونه تعریف(defined) شوند، از این ابزار به طور عمده برای غلبه بر ترس اسکچ های کاملاً تعریف نشده(underdefined) استفاده می شود. کار با اسکچ هایی که به طور تصادفی کاملاً تعریف شده(fully defined) شده اند، بدتر از کار با اسکچ هایی است که تعریف نشده(undefined) هستند. اگر یک اسکچ را به صورت دستی، کاملا تعریف(fully define) کنیم، در موقعیت بهتری قرار خواهیم داشت.

 با اینکه گفتن این موضوع برای فردی در موقعیت من عجیب به نظر می رسد، اما اگر یک اسکچ داشته باشیم که کاملا تعریف نشده( fully undefined) باشد، نسبت به یک اسکچ بزرگ که با اندازه های تصادفی درون آن، کاملا تعریف شده(fully defined) باشد، در موقعیت بهتری قرار داریم.تصویر 3.33 را مشاهده کنید.  عیب یابی چیزی که اشتباه در آن رخ داده است، در یک اسکچ بسیار بزرگ، به زمان زیادی نیاز دارد، در حالی که یک اسکچ کاملا تعریف نشده(fully undefined) در آن هرگز اشتباهی رخ نداده است؛ مگر اینکه ما با استفاده از نشانگر ماوس آن را حرکت دهیم.  اگر اسکچ شما بزرگ است، فرضاً آن را به چند بخش تقسیم کنید. اگردیدید  انتیتی های کوچک بسیاری دارد، سعی کنید از رابطه های ترسیم استفاده کنید، چون نسبت به اندازه ها(dimensions) انعطاف پذیرتر هستند.

 (تصویر 3.33)

 ابزار Add Relations برای زمان هایی است که باید به صورت دستی رابطه های ترسیم را به عناصر اسکچ ها اضافه کنیم. عموماً بهتر است که از ابزار Automatic Sketch Relations استفاده کنیم اما وقتی که می خواهیم (رابطه ها) را ویرایش کنیم، این کار همواره امکان پذیر نیست. انتیتی اسکچ را انتخاب کنید و سپس رابطه ی ترسیم را انتخاب کنید. (تصویر 3.34 را مشاهده کنید).

 (تصویر 3.34)

 تنظیم Automatic Relations به طور پیش فرض روشن است. وقتی که داریم اسکچ می کشیم، این تنظیم رابطه های ترسیمی که توسط اسکچ پیشنهاد شده اند (مثال مماس یا تلاقی) و به صورت آیکون های کوچک زرد رنگ که به نشانگر ماوس وصل شده اند را نمایش می دهد. و آن رابطه ها را به انتینتی اسکچ جاری اضافه می کند. برخی از رابطه های ترسیم نشان داده شده به صورت آیکون های کوچک بر روی نشانگر ماوس رنگ پس زمینه ی زرد ندارند، و به بعنوان رابطه ی ترسیم به اسکچ اضافه نمی شوند. تصویر 3.32 مثال هایی از automatic relations را نشان می دهد که بعنوان انتیتی های اسکچ اضافه شده، ایجاد شده اند.

ابزار Scan Equal به دنبال یک اسکچ نقشه ی( drawing ) فعال  برای انتیتی ها با طول برابر یا شعاعی می گردد. سپس این ابزار رابطه های Equal sketch  را برای انتیتی ها تنظیم می کند.

از ابزار Isolate Changed Dimensions تنها در نقشه ها(drawings) استفاده می شود. این ابزار اندازه هایی(dimensions) را که از زمان آخرین ذخیره شدن نقشه(drawing) تغییر کرده اند، شناسایی می کند. این موضوع در فصل بعد مورد بررسی قرار می گیرد.