استفاده از متن اسکچ در سالیدورک

متن های اسکچ، از فونت های TrueType برای ایجاد متن درون یک اسکچ استفاده می کنند. این یعنی هر فونت TrueType که ما داشته باشیم، می تواند در شکل های سالید(in solid geometry) به متن تبدیل شود. این موضوع شامل وینگ دینگ ها و فونت های نمادین(symbol fonts) نیز می شود. به یاد داشته باشید که برخی کاراکترها در بعضی فونت ها به درستی در اسکچ های سالیدورک تبدیل نمی شوند. متن های اسکچ نیز هنوز هم باید از قواعد اسکچ کشیدن و ایجاد فیچرها، مانند کانتورهای بسته، پیروی کنند. ما نمی توانیم کانتورهای باز و بسته را مخلوط کنیم.

ما می توانیم کاری کنیم تا متن اسکچ(sketch text) از یک منحنی اسکچ(sketch curve) پیروی کند. برای اینکه متن مورد نظر به طور مساوی در امتداد منحنی قرار گیرد، می توانیم با مشخص کردن نقاط یا اندازه های واقعی، عرض(width) و فاصله گذاری(spacing) و نیز سایز کلی(overall size) را کنترل کنیم. بر روی متن اسکچ، می توانیم موارد زیر را اعمال کنیم:

1. راست چین شدن
2. چپ چین شدن
3. وسط چین شدن
4. به طور مساوی قرار گرفتن
5. معکوس شدن
6. چرخانده شدن
7. وارونه شدن

 تصویر 6.16 بخش PropertyManager از متن اسکچ را نشان می دهد و برخی مثال ها از تنظیمات متن اسکچ را نشان می دهد.

(تصویر 6.16 : مثال هایی از متن اسکچ)

 آیکون های درون PropertyManager از متن اسکچ(در بالا) نیازی به توضیح ندارند؛ به جز گزینه ی Rotated Text. گزینه ی Rotated Text حروف جداگانه را می چرخاند(همان طور که در تصویر 6.16 در دایمنشن دهی متن Dimension the Placement Point نشان داده شده است). ما می توانیم بارها از ابزار متن اسکچ(Sketch Text) در یک اسکچ تکی استفاده کنیم تا به بخش هایی از متن، ویژگی های متفاوتی بدهیم.

 هر رشته از متن مورد نظر یک نقطه ی استقرار(placement point) در گوشه ی پایین و سمت چپ دارد. برای این نقطه می توانیم رابطه های ترسیم(sketch relations) یا دایمنشن تعریف کنیم تا متن را موقعیت دهی کنیم. اگر در بخش های از متن، همپوشانی وجود داشته باشد، مانند تصویر 6.16، می توانیم به روش های مختلفی این مشکل را حل کنیم.

 ابتدا ما می توانیم این متن که همپوشانی دارد را اکسترود کنیم و گزینه ی Merge را از حالت انتخاب بیرون آوریم؛ تا هر حرف به صورت یک بدنه ی سالیدِ جداگانه ایجاد شود و سپس بعداً به طور دستی آنها را ادغام می کنیم. ما همچنین می توانیم متن اسکچ را منفجر(explode) کنیم تا به خطوط و آرک های ساده در یک اسکچ تبدیل شود، به طوری که می توانیم آن را مانند هر اسکچ دیگری ویرایش کنیم(اما این روش توصیه نمی شود).

ما همچنین می توانیم تنظیمات Width Factor و Spacing را تنظیم کنیم. یا اینکه می توانیم برخی از حروف را در یک فیچر مجزا اکسترود کنیم، بنابراین اگر این فیچرها همپوشانی کنند، حداقل، کاراکترهای درون اسکچ های تکی، همپوشانی نمی کنند. ما می توانیم متن مورد نظر را به یک  پراپرتی سفارشی پیوند(link) دهیم. این یعنی متن اسکچ مورد نظر می تواند با پیکربندی ها(configurations) تغییر داده شود. (پیکر بندی ها در فصل بعدی توضیح داده خواهند شد). متن به کار رفته در اکسترود یک فیچر، می تواند از پراپرتی های سفارشی(custom properties) آورده شود، که می تواند توسط یک جدول طراحی، کنترل شود یا اینکه می تواند مستقیماً توسط PropertyManager از Sketch Text کنترل شود.

 افزایش کارایی یا Performance

متن اسکچ(Sketch text) می تواند به طور چشمگیری کارایی(performance) پارت های سالیدورک را کاهش دهد. اگر یک پاراگراف کامل از یک متن را در یک اسکچ بنویسیم، و از آن متن برای اکسترود کردن یک فیچر سالید استفاده کنیم، احتمالا متوجه خواهید شد که پارت مورد نظر بسیار کندتر اجرا می شود. یک راه برای اجتناب از این کار، این است که فیچر را سرکوب(suppress) کنیم و تنها در وقت نیاز آن را فعال کنیم.

 {module کمک نقدی به نویسنده}