مقایسه فیچرهای Loft و Boundary در سالیدورک

 فیچرهای boundary و loft متفاوت هستند. یک تفاوت مهم بین فیچر Boundary و Loft این است که در فیچر Boundary گزینه های بیشتری برای چینشِ مقطع ها(profile) و منحنی های راهنما(guide curves) وجود دارد. در فیچر boundary، تنظیمات  Direction 1 و Direction 2 با یکدیگر مشابه هستند. و میتوانیم این دو Direction را تعویض کنیم و اگر یک منحنی را در Direction 1 یا در Direction 2 انتخاب کنیم، نتیجه ی یکسانی می گیریم. مهمترین تفاوت بین فیچرهای boundary و loft، چینش مقطع ها می باشد. با استفاده از فیچر لافت(loft)، ما باید یک مقطع را در ابتدا و در انتهای فیچر، مشخص کنیم.

با استفاده از فیچر boundary ما می توانیم صفحه های اسکچ مقطع را مانند یک علامت X چینش کنیم. شما می توانید فیچر مورد نظر را مانند یک T چینش کنید که مانند یک sweep عمل می کند. اگر از یک چینش، مانند یک علامت F ، استفاده کنیم، در حقیقت قابلیت های یک لافت(loft) را با یک sweep ترکیب کرده ایم. Boundary یک فیچر بسیار قدرتمند است و از گزینه هایی برای ایجاد شکل هایِ سالیدِ درون یابی شده(interpolated) برخوردار است.

نکته: برای فهم بهتر تفاوت فیچرهای Loft و Boundary این مقاله را مطالعه کنید.

تصویر 7.8 فیچرهایی را نشان می دهد که از اسکچ ها با چینش به صورت F و X استفاده می کنند. چینش F (در سمت راست تصویر 7.8 ) شبیه حرف F است و اسکچ ها در آن، بر روی صفحه های Right YZ و FrontXY و Plane1 قرار می گیرند. چینش X  از اسکچ هایی استفاده می کند که بر روی صفحات RightYZ و Plane2 قرار می گیرند. از دو چینش F و X نمی توانیم در فیچر لافت(Loft) استفاده کنیم و مخصوص فیچر Boundary هستند. 

(تصویر 7.8 : استفاده از ترتیب های مختلفِ مقطع ها برای فیچرهایِ سالیدِ Boundary)

 فیچر لافت(Loft) از دو شرط(condition) برخوردار است که در فیچر Boundary این طور نیست. این دو شرط عبارتند از:

1. در فیچر لافت(Loft) می توانیم از خط کمکی Centerline استفاده کنیم.

2. در فیچر لافت(Loft) بدون استفاده از منحنی راهنمای Direction2  می توانیم شکل هایی به صورت حلقه ی بسته(Closed loop) ایجاد کنیم.

نکته: برای ایجاد یک boundary با حلقه ی بسته، باید منحنی های Direction 2 را داشته باشیم که منحنی های Direction 1 را قطع کنند.

استفاده از انتیتی ها در یک لافت(Loft)

 برای ایجاد لافت های سالید(solid) ما می توانیم وجوه(faces) و اسکچ های دو بعدی یا سه بعدی حلقه ی بسته(closed-loop)، و بدنه های سرفیس(surface bodies) را انتخاب کنیم. ما می توانیم از نقطه های اسکچ(sketch points) بعنوان یک مقطع(profile) در انتهای یک لافت(loft) که به یک نقطه یا انتهای گرد می رسد استفاده کنیم.

برای ایجاد لافت های سرفیس(surface lofts) می توانیم از اسکچ های باز(open sketches) و انتیتی هایی که توسط لافت های سالید مورد استفاده قرار می گیرند، استفاده کنیم. اگر ما تمام مقطع ها(profiles) و منحنی های راهنما را در یک اسکچ سه بعدی تکی(single 3D sketch)، کنار هم قرار دهیم، برخی از قابلیت های خاص در دسترس ما قرار خواهند گرفت.  برای اینکه مقطع هایی را انتخاب کنیم که به این صورت ساخته شده اند، باید از SelectionManager استفاده کنیم که بعداً در این فصل در مورد آن بحث خواهیم کرد.

وقتی که داریم فیچر لافت را ویرایش یا ایجاد می کنیم، بدون اینکه نیاز داشته باشیم تا از اسکچ خارج شویم و یک اسکچ دیگر را ویرایش کنیم، می توانیم انتیتی های اسکچ هر مقطع را درگ کنیم. برای انجام این کار می توانیم از  پنل Sketch Tools در بخش PropertyManager از Loft قرار دارد استفاده کنیم.

ما قبلاً در فصل 6 اسکچ های سه بعدی را با جزئیات بیشتر بررسی کرده ایم.

{module کمک نقدی به نویسنده}