شناسایی بخش های مختلف اسکچ

ابزارهای اسکچ کشیدن سالیدورک شامل بخش های مختلفی است. ما از برخی از این بخش ها همیشه استفاده می کنیم و از دیگر بخش ها ممکن است هیچ وقت استفاده نکنیم؛ حتی اگر سالها با سالیدورک کار کنیم. در این بخش، نکاتی در مورد هریک از بخش های اسکچ ارائه می دهیم.

استفاده از نوار ابزار Sketch

در بخش زیر، ما ابتدا دکمه های پیش فرض که در نوار ابزار Sketch قرار دارند را شناسایی می کنیم. برای مشاهده ی تمام این دکمه ها، می توانید به آدرس زیر بروید:

Tools ➢ Customize ➢ Commands ➢ Sketch

کمی وقت بگذارید و ماوس خود را بر روی دکمه های نوار ابزار Sketch ببرید. و اجازه دهید که پیام های تول تیپ(tooltips) نشان داده شوند. وقتی که در سمت راست یک دکمه، یک مثلث مشکی رنگ وجود دارد، این مثلث یک دکمه ی شناور است که به ما امکان می دهد به ابزارهای اضافی دسترسی داشته باشیم. بعنوان مثال، دکمه ی شناور Line به ما امکان می دهد تا centerline وmidpoint line را انتخاب کنیم. این موضوع در تصویر 3.2 نشان داده شده است.

(تصویر 3.2)

نکته: من شخصا دوست دارم نوار ابزار Sketch را در CommandManager خاموش کنم و از نوارابزار Sketch مجزایی در سمت راست استفاده کنم. زیرا جلو و عقب رفتن بین Sketch و Features در CommandManager کمی خسته کننده است. بنابراین من موثر دیدم که این دو نوار ابزار را به طور همزمان نشان دهم.

با کلیک بر روی نماد Line، ابزار Sketch باز می شود و دیگر اسکچ ها بسته می شوند. ممکن است متوجه شده باشید که، بسته به اینکه اسکچ باز باشد یا بسته باشد، نام این دکمه عوض می شود. اگر شما از قبل، یک صفحه(plane) را انتخاب کنید، و سپس بر روی دکمه ی Sketch کلیک کنید، سالیدورک یک اسکچ جدید بر روی آن صفحه ایجاد می کند. اگر شما یک اسکچ را از قبل، یعنی قبل از کلیک کردن بر روی دکمه ی Sketch انتخاب کنید، سالیدورک این اسکچ را باز می کند (نه یک اسکچ جدید).

اگر از قبل چیزی را انتخاب نکرده اید و سپس بر روی ابزار Sketch کلیک کردید، سالیدورک به شما پیغام می دهد که یک صفحه (planar face) که می خواهید در آن یک اسکچ جدید ایجاد کنید، را انتخاب کنید. و یا پیغام می دهد که یک اسکچ از قبل موجود را برای ویرایش کردن، انتخاب کنید.

ابزار 3D Sketch اسکچ های سه بعدی را باز و بسته می کند، بدون اینکه نیازی باشد از قبل (صفحه ای را) انتخاب کنیم. ابزار 3D Sketch با جزئیات بیشتر، در فصل 6 مورد بحث قرار خواهد گرفت.

ابزار Smart Dimension می تواند تمام ابعادهای(dimensions) به کار رفته در سالیدورک، مثل ابعاد افقی(horizontal)، عمودی(vertical)، شعاعی(radial)، قطری(diameter)، زاویه ای(angle) و طول کمان(arc length) را ایجاد کند. برای ایجاد ابعاد، راه های متفاوتی وجود دارد که در تصویر 3.3 نشان داده ایم. این ابعاد (در تصویر مذکور) به این صورت ایجاد می شوند:

ابتدا با ابزار Smart Dimension یک خط را انتخاب می کنیم و سپس نشانگر ماوس را به مکان های متفاوتی حرکت می دهیم تا ابعاد به صورت افقی یا عمودی یا ... ایجاد شوند. بعداً در این فصل، در مورد ابعاد هوشمند(smart dimensions) بیشتر توضیح خواهیم داد.

ابزار Line خط های مستقیم را به دو روش ایجاد می کند. ما باید این دو روش را تمرین کنیم تا ببینیم کدام یک را می پسندیم. اگر قبلا با دیگر نرم افزار های CAD کار کرده باشید، این کار برایتان آسان خواهد بود:

روش اول، کلیک+ کلیک: از این روش برای ترسیم چند خط متصل به هم استفاده می شود. برای انجام این کار، ابتدا چپ-کلیک کنید تا خطی شروع شود؛ هربار که شما کلیک می کنید، خط قبلی پایان می یابد و یک خط جدید ایجاد می شود. برای کنسل کردن نقطه ی اول کلیک شده، دابل کلیک کنید، با این کار، هنوز در حالت Line باقی می مانیم. و یا اینکه می توانید کلید Esc را فشار دهید تا کاملاً از حالت Line خارج شویم. و یا اینکه می توانید ابزار Line را از انتخاب خارج کنید تا کار پایان یابد.

روش دوم، کلیک و درگ: از این روش برای ترسیم خط های تکی، یا خط های غیرمتصل، استفاده می شود. برای انجام این کار، کلیک کنید و همزمان عمل درگ و درآپ را انجام دهید. با کلیک اول، خط شروع به ترسیم می شود و با درآپ کردن آن، خط پایان می یابد.

نکته: به نظر می رسد که برخی از عملکردها مثل Enable On-Screen Numeric Input با روش کلیک+کلیک بهتر عمل می کنند و با روش کلیک و درگ (به نسبت) به خوبی عمل نمی کنند.

برای ترسیم خطوطی که حاوی خط افقی، عمودی، زاویه ای و یا بی نهایت هستند، روش های جایگزینی وجود دارد. رابط کاربری این گزینه ها، در PropertyManager وجود دارد که در تصویر 3.3 نشان داده شده است.

(تصویر 3.3)

تنظیمات Horizontal و Vertical در تصویر بالا: این تنظیمات برای انتخاب یک نقطه ی شروع، و پایان دادن آن به صورت عمودی یا افقی است. ما دلیل قانع کننده ای برای استفاده از این تنظیمات، به جای خط ها مشاهده نمی کنیم.

گزینه ی Angle: این تنظیم به ما امکان می دهد تا یک زاویه را مشخص کنیم و یک خط را در زاویه ی آن رسم کنیم. اما باز هم ما دلیل قانع کننده ای برای استفاده از این ابزار نمی یابیم.

گزینه ی طول بی نهایت(Infinite Length ): پارت های سالیدورک از محدودیتی برخوردارند؛ که مثلا یک پارت می تواند 1000 متر از یک سمت مبدا طول داشته باشد. خط های بی نهایت، از این فراتر می روند. اما ما نمی توانیم یک خط معمولی را در بیرون از این محدوده، رسم کنیم یا ابعاد آن را اندازه بگیریم.

این ویژگی زمانی به کار می آید که ما داریم با پارت هایی با مقیاس های بسیار واگرا کار می کنیم(مثلا در برخی مقیاس های بسیار بزرگ یا بسیار کوچک).

نکته: گزینه ی Add Dimensions در بسیاری از PropertyManager های انتیتی های اسکچ ها وجود دارد و ابعاد هوشمند (Smart Dimensions) را به انتیتی اسکچ تازه ترسیم شده اضافه می کند. تنها اگر گزینه ی زیر انتخاب شده باشد، گزینه ی مذکور در PropertyManager اسکچ ظاهر می شود:

Tools ➢ Options ➢ Sketch ➢ Enable On-Screen Numeric Input On Entity Creation

وقتی که ما ابزار Corner Rectangle را انتخاب کنیم، می توانیم با کلیک بر روی یک گوشه و درگ کردن آن به صورت قطری، یک مستطیل ایجاد کنیم. این کار باعث می شود چهار خط با رابطه های ترسیم Horizontal و Vertical ایجاد شوند. ابزار Corner Rectangle به صورت یک آیکون شناور است که شامل ابزارهای زیر است:

در تصویر 3.4 این آیکون های شناور و PropertyManager برای مستطیل(Rectangle) نشان داده شده اند، که به ما امکان می دهند انواع مستطیل ها را مشاهده کنیم. اگر شما یکی از آیتم های زیر بخش Rectangle Type را در PropertyManager فعال کرده اید، می توانید با فشار دادن کلید A به دیگر گزینه ها منتقل شوید. اگر شما قبلا شروع به ترسیم و اسکچ کشیدن مستطیل کرده اید اما هنوز کار تمام نشده است، می توانید کلید A را فشار دهید تا این نوع مستطیل کنسل شود و به نوع بعدی منتقل شوید. شاید این کار سریع تر از انتخاب دوباره مستطیل دلخواه باشد.

به چک باکس Add Dimensions در PropertyManager توجه کنید. اگر وقتی داریم یک مستطیل ایجاد می کنیم، این گزینه را انتخاب کنیم، باعث می شود که نرم افزار، ابعاد را همتراز با طرفین مستطیل اضافه کند. این گزینه برای خط ها و کمان ها و دایره ها نیز در دسترس است. توجه کنید که اگر از این گزینه استفاده کنید و تنظیم Enable On-Screen Numeric Input On Entity Creation را نیز فعال کنید، به ما امکان می دهد تا انتیتی اسکچ را مستقیماً و به طور ساده تر با سایز صحیح ایجاد کنیم.

از ابزار Parallelogram برای ترسیم یک متوازی الاضلاع استفاده می شود. بر روی یکی از گوشه های متوازی الاضلاع کلیک کنید و سپس گوشه ی دوم و سپس گوشه ی سوم. این متوازی الاضلاع مانند مستطیل سه نقطه کار می کند به جز اینکه اضلاع مجاور آن بر یکدیگر عمود نیستند.

(تصویر 3.4)

نکته: گزینه ی Shaded Sketch Contours به طور پیش فرض فعال شده است. این گزینه به هر ناحیه ی اسکچ که به صورت یک خم بسته(contour ) هستند، سایه اضافه می کند. دایره ها، یک خم بسته را تشکیل می دهند و بنابراین سایه گذاری می شوند. این ابزار، برای انتخاب اَشکال با یک کلیک به کار می رود. همچنین این گزینه، وقتی که می خواهیم از یک زیر مجموعه ی یک اسکچ، یک فیچر(شکل یا feature) ایجاد کنیم مفید است.

شما می توانید این گزینه را از نوار ابزار Sketch یا از طریق منوی زیر غیرفعال کنید:

Tools ➢ Sketch Settings ➢ Shaded Sketch Contours

نکته: ما نمی توانیم با استفاده از خم بسته(contours)، از یک اسکچ بزرگ، چندین فیچر(features) ایجاد کنیم.

Center Creation: بر روی مرکز یک دایره کلیک کنید و شعاع آن را درگ کنید.در بخش PropertyManager از دایره، این عمل را center creation می نامد.

Perimeter Creation: برای ایجاد یک دایره با استفاده از این تکنیک، ما باید پس از کلیک کردن بر روی ابزار Circle(دایره)، گزینه ی Perimeter Creation را از پنجره ی PropertyManager دایره انتخاب کنیم. یک نوار ابزار مجزای Perimeter Creation نیز وجود دارد و در منوها نیز به آدرس زیر می توانیم آن را فعال کنیم:

Tools ➢ Sketch Entities ➢ Perimeter Circle

با این کار می توانیم دایره هایی ایجاد کنیم که در اسکچ جاری، با دیگر انتیتی ها مماس باشند. اگر دارید در دیگر اسکچ ها، یک دایره به روش بالا ایجاد می کنید، باید رابطه های ترسیم را به صورت دستی اعمال کنید. سالیدورک به این اعمال perimeter creation می گوید.این عبارت به معنای ایجاد محیطی می باشد.

Tangent to Two Entities(مماس به دو خط): برای ایجاد یک دایره که بر دو خط مماس باشد، دایره ای را از نزدیکی یک خط در اسکچ شروع کنید. خواهید دید که یک نماد مماس با پس زمینه ای به رنگ زرد روی نشانگر ماوس ظاهر می شود.حالا کلیک کنید و قطر را به سمت دومین خط درگ کنید. تا اینکه یک نماد مماس همانند قبلی ظاهر شود. حالا کلیک کنید و سپس بر روی آیکون سبز رنگ (روی ماوس) راست کلیک کنید. این فرآیند در تصویر 3.5 نشان داده شده است.

Tangent to Three Entities(مماس بر سه خط): برای مماس کردن یک دایره بر سه خط، از همان فرآیند قبلی برای ایجاد مماس بر دو نقطه استفاده کنید اما در پایان راست کلیک نکنید یعنی بر روی علامت سبز رنگ کلیک نکنید.پس بعد از اینکه دومین مماس ایجاد شد، دوباره ماوس را درگ کنید به سمت سومین نقطه که می خواهیم بر آن مماس شود.

(تصویر 3.5)

وقتی که ما ابزار Centerpoint Arc را انتخاب می کنیم، می خواهیم با کلیک بر روی مرکز، یک منحنی ایجاد کنیم. و شعاع را درگ کنیم و سپس با درگ و درآپ زاویه ی آرک را مشخص می کنیم. دو گام اول این کار، مشابه با دایره ی Center-Radius است.

ابزار Tangent Arc یک آرک مماس به یک ناحیه از اسکچ را اضافه می کند. بسته به اینکه شما چگونه نشانگر ماوس را از انتهای ناحیه ی اسکچ موجود حرکت می دهید، خط مماس می تواند به صورت مماس(tangent) یا مماس معکوس(reverse tangent) یا عمود(perpendicular) باشد. این موضوع در تصویر 3.6 نشان داده شده است:

(تصویر 3.6)

یک راه دیگر برای ایجاد یک آرک مماس( که به آن انتقال خودکار یا auto-transitioning گفته می شود) این است که شروع به رسم یک خط از انتهای یک اسکچ دیگر کنیم و درحالی که دکمه ی سمت چپ ماوس را پایین نگه داشته ایم کلید A را فشار دهیم یا اینکه نشانگر ماوس را به روی نقطه ی شروع برگردانیم و سپس ماوس را به محل قبلی برگردانیم. یعنی ابتدا بر روی ابزار Line کلیک می کنیم و در یک فاصله، کلیک می کنیم تا یک پاره خط رسم شود، سپس نشانگر ماوس را به سمت مبدا یعنی همان نقطه ی شروع می بریم. و برمی گردیم به سمت انتهای خط، حالا اگر دقت کنیم، ادامه ی خط به صورت یک منحنی خواهد بود.

روش دومی، کمی مشکل است اما سریع تر است.

ابزار 3 Point Arc هم وجود دارد و به ما امکان می دهد تا ابتدا نقاط انتهایی را مشخص کنیم و سپس آرک را مشخص کنیم. این موضوع در تصویر 3.7 نشان داده شده است. این ابزار نیز با روش کلیک+ کلیک یا کلیک و درگ قابل رسم است.

(تصویر 3.7)

ابزار Sketch Fillet به دو طریق یک برش(fillet) را برای اسکچ ایجاد می کند. خواه بتوانیم نقطه ی انتهایی که اجزاء اسکچ در آن با هم تلاقی می کنند را انتخاب کنیم یا فقط بتوانیم آن خطوط را انتخاب کنیم و بخشی که می خواهیم نگه داریم را انتخاب کنیم. در تصویر 3.8 هردوی این تکنیک ها نشان داده شده است.

ابزار Sketch Chamfer به معنی لبه ی پخ، به طور پیش فرض، مانند ابزار Sketch Fillet است. ابزار Sketch Chamfer مانند ابزار fillet یک جعبه به صورت لیست انتخاب ندارد. و همانند fillet از پیش نمایش استفاده نمی کند.

(تصویر 3.8)

فیلت های اسکچ(Sketch Fillets)

با اینکه ابزار Sketch Fillet کاربردش ساده است، اما استفاده ی گسترده از آن تمرین خوبی نیست. برخی از دلایلش عبارتند از:

• تغییرات زیاد در سایز یا شکل بقیه ی اسکچ(با استفاده از فیلت) می تواند باعث شود که شکل سه بعدی(فیچر) ایجاد شده از این اسکچ، با شکست مواجه شود.
• سالیدورک ( و دیگر نرم افزارهای پارامتری) اغلب در برخی از موقعیت ها در حل آرک های مماس، با مشکل و سختی مواجه می شوند. مثلا ممکن است مشاهده کنید که فیلت ها در حالت مماس از خود بیخود شدند یا به جای 90 درجه، به صورت 270 درجه دور زنند. استفاده از فیلت های زیاد در اسکچ می تواند باعث مشکل شود.
• اگر از فیلت های اسکچ(sketch fillet) استفاده کرده باشیم، و بخواهیم فیلت ها را به طور موقت حذف کنیم، راه مناسبی برای این کار وجود ندارد.
• گاهی اوقات ترتیب فیچرها(feature) باعث می شود که دیگر فیچر ها(features) قبل از این فیلت قرار بگیرند که اگر آنها بخشی از این اسکچ باشند، انجام این کار مشکل است.
  
• گاهی اوقات یک فیلت دوبعدی به سادگی نمی تواند شکل سه بعدی هندسی مورد نیاز را ایجاد کند.

استفاده از شکل های سه بعدی فیلت شده(Fillet features) یک راه هست که ما از آن برای ایجاد برش ها(خم ها) و فیلت ها استفاده می کنیم. همین روش را می توانیم برای پخ ها(chamfers) استفاده کنیم. هنوز ما نیاز داریم تا از آرک های مماس در اسکچ ها استفاده کنیم. این شما هستید که باید تصمیم بگیرید که کدام روش برای شما بهتر عمل می کند.

ابزار Centerline از همین روش ها پیروی می کند، مانند خط های عادی، و در برخی موارد خط کمکی( construction line) نامیده می شود. دیگر اجزاء ، مانند دایره های کمکی(construction circles)، مستقیما در دسترس نیستند. اما ما می توانیم با انتخاب گزینه ی For Construction در PropertyManager برای هر انتیتی(entity)، آنها را ایجاد کنیم.

ابزار Spline یک منحنی آزاد را رسم می کند. Splineها یا به صورت یک حلقه ی بسته ی تکی(single closed loop) هستند یا به صورت یک حلقه ی باز(open loop) هستند. در هر دو مورد، spline مجاز نیست از روی خودش عبور کند. برای رسم یک spline می توانید بر روی هر مکانی که می خواهید کلیک کنید تا یک نقطه ی کنترل(control point) اضافه شود. تصویر 3.9 عناصر یک spline را نشان می دهد. جزئیات تصویر، ساختار کارکرد یک spline را نشان می دهد.

منحنی های آزاد(Spline) عمدتاً برای ایجاد اشکال پیچیده ی آزاد(freeform complex shapes) در اسکچ های دوبعدی و سه بعدی استفاده می شوند، با اینکه ما همچنین می توانیم از آنها برای هر چیزی در دیگر عناصر اسکچ استفاده کنیم.

اگر شما به اطلاعات بیشتری در مورد منحنی های آزاد(splines) و مدل سازی شکل های پیچیده(complex shape modeling) نیاز دارید، به کتاب SolidWorks Surfacing and Complex Shape Modeling Bible (Wiley, 2008) مراجعه کنید.

(تصویر 3.9)

ابزار Point یک نقطه ی اسکچ(sketch point) را ایجاد می کند. از نقطه ی اسکچ معمولا بعنوان مرجع در الگوها(patterns)، یا برای مکان نقطه ی مرکزی(centerpoint) در فیچرهای(feature) سه بعدیِ Hole Wizard استفاده می شود. ما همچنین می توانیم با استفاده از ابزار نقطه، یک نقطه تقاطع مجازی(virtual sharp ) ایجاد کنیم. اگر دو ضلع اسکچ به خاطر فیلت شدن یا پخ شدن، نتوانند با یکدیگر تلاقی کنند، و ما آن دو ضلع را انتخاب کنیم و بر روی ابزار نقطه، کلیک کنیم، یک نقطه در محل تلاقی آنها ایجاد خواهد شد. این کار برای ابعاد گذاری برای آن بریدگی(sharp) مفید است. نمایش بریدگی مجازی(Virtual sharp display)، با تنظیم Document Property کنترل می شود.

نکته: برای مشاهده ی تنظیمات Document Properties، می توانید از منوها به آدرس Tools و سپس به options بروید.

ابزار 3D Sketch Plane یک صفحه را در یک اسکچ سه بعدی ایجاد می کند. در فصل 6، در مورد اسکچ های سه بعدی(3D sketches) بیشتر صحبت خواهیم نمود. با اسکچ کشیدن روی صفحات(planes) با استفاده از ابزار 3D sketch، ما از اکثر مزیت ها و کاربردهای اسکچ های دوبعدی برخوردار خواهیم شد. قبل از اینکه غرق در این روش شویم، باید نگاهی به نقطه ضعف های صفحات سه بعدی(3D planes) بیندازیم. این صفحات همانند دیگر انتیتی ها در یک اسکچ سه بعدی هستند، این یعنی ما می توانیم رابطه های ترسیم(sketch relations) را به آنها انتساب دهیم، اما باز هم این صفحات می توانند در داخل اسکچ همانند دیگر انتیتی ها حرکت کنند.

ابزار Add Relation یک پنجره ی PropertyManager را نمایش می دهد که به ما امکان می دهد تا رابطه های ترسیم(sketch relations) را به اضلاع اعمال کنیم. به نظر می رسد که این رابط کاربری، دیگر منسوخ شده است، زیرا این ساده تر است که اضلاع اسکچ را انتخاب کنیم و از طریق نوار ابزار context در پنجره ی PropertyManager رابطه ها ی ترسیم را انتخاب کنیم. اما برای استفاده از این ابزار چند دلیل در رابطه با گردش کار(workflow-related) وجود دارد.

استفاده از جعبه ی مکالمه ی Add Relation دو مزیت نسبت به روش ساده تر، یعنی انتخاب انتیتی های اسکچ و اضافه کردن رابطه های ترسیم، دارد. وقتی که در PropertyManager ابزار Add Relation فعال باشد، ما نیاز نداریم از کلید Ctrl استفاده کنیم تا چندین ضلع(انتیتی) را انتخاب کنیم. همچنین نیاز نداریم قبل از انتخاب جدید برای رابطه ی ترسیم بعدی، انتخاب ها ی قبلی را پاک کنیم. این دو دلیل کم اهمیت به نظر می رسند، اما اگر ما بخواهیم رابطه های ترسیم زیادی را اعمال کنیم، گردش کار ما با استفاده از این ابزار نسبت به روش پیش فرض، نرم تر و راحت تر خواهد بود.

ابزار Display/Delete Relations به ما امکان می دهد تا به رابطه های ترسیم یک اسکچ نگاه کنیم و آنها را بر اساس چندین مجموعه(categories) مرتب سازی کنیم. از این پنجره، ما می توانیم رابطه های ترسیم را حذف یا سرکوب(suppress) کنیم و رابطه های ترسیم را برای اضلاع یا انتیتی ها(entities ) جایگزین کنیم.

بخش Quick Snaps به ما امکان می دهد تا وقتی اضلاع یا انتیتی های اسکچ را ایجاد می کنیم یا حرکت می دهیم، به سرعت نوع انتیتی اسکچ را فیلتر کنیم. برای دسترسی به این ابزارها، در سمت راست نوار ابزار، بر روی دکمه ی فلش بازشونده کلیک کنید.

ابزار Mirror Entities نسبت به یک خط centerline یک اسکچ انتخاب شده را بازتاب می کند و یک رابطه ی ترسیم Symmetric را اعمال می کند. علاوه بر آنچه گفته شد، بعدا در این فصل، عملکرد Dynamic Mirror را توضیح خواهیم داد.

ابزار Convert Entities اضلاع(edges)، منحنی ها(curves) و عناصر اسکچ(sketch elements) را از دیگر اسکچ ها به اسکچ جاری اضافه(convert) می کند.وقتی که اضلاع با صفحه ی اسکچ موازی نباشند، قابلیت Convert Entities آنها را در صفحه ی این اسکچ اضافه(projects them) می کند. اما امکان ندارد که برخی از عناصر، مانند یک مارپیچ(helix) را اضافه کنیم، زیرا با این کار، یک شکل تولید می شود که روی خودش می افتد. اضلاع ایجاد شده با استفاده از ابزار Convert Entities یک رابطه ی ترسیم به نام On-Edge را دریافت می کنند.

بخش Offset Entities مانند بخش Convert Entities کار می کند، با این تفاوت که برای اسکچ مورد نظر از یک ضلع یا منحنی اصلی، آفست(Offset) ایجاد می کند. و اینکه Offset Entities جعبه ی انتخاب ندارد. تصویر 3.10 رابط PropertyManager را برای این بخش نشان می دهد.

(تصویر 3.10)

گزینه های در دسترس در رابط Offset Entities عبارتند از:

Add Dimensions: این گزینه انتیتی اسکچ آفست را محدود می کند. Offset Entities به جای رابطه های ترسیم On-Edge، یک رابطه ی ترسیم Offset را ایجاد می کند که نمی تواند به طور دستی، دوباره ایجاد شود.

Reverse: این گزینه جهت آفست را تغییر می دهد.

Select Chain: این گزینه اضلاع یا انتیتی اسکچ که پایان به پایان(end-to-end) و پیوسته(continuous) هستند را انتخاب می کند.

Bi-directional: این گزینه هر دو طرف را همزمان آفست می کند. (آفست دوطرفه)

Cap Ends: این گزینه تنها وقتی در دسترس است که ما گزینه ی Bi-directional را انتخاب کرده باشیم. کلاهک دار کردن(Capping) با استفاده از منحنی ها، یک راه ساده برای ایجاد یک شکل لوله ای برای اسکچی است که در وسط قرار گرفته است. این عملکرد با تمام انتیتی ها و اضلاع اسکچ کار می کند. و به شکاف های مستقیم محدود نمی شود. تصویر 3.11 مثال های از کلاهک دار کردن را نشان می دهد.

Construction Geometry: این گزینه به ما امکان می دهد تا انتخاب کنیم که کدام شکل هندسی را می خواهیم در هندسه ی ساخت و ساز به کار ببریم: شکل اصلی انتخاب شده یا اضلاعی که آفست شده اند.

(تصویر 3.11)

احتیاط: اگر فاصله ی آفست از کمترین مقدار شعاع خمیدگی، کمتر باشد و ما تلاش کنیم تا در درون منحنی آفست ایجاد کنیم، دستور Offset Entities ممکن است با شکست مواجه شود.

علاوه بر آفست های دو جهته(bidirectional) که انتهای آنها کلاهک دار(capped ends) شده است، سالیدورک همچنین دارای یک ابزار به نام شکاف انتیتی های اسکچ(slot sketch entities) است، که از آن برای ایجاد شکاف های مستقیم یا منحنی استفاده می شود که بعداً در این فصل مورد بحث قرار خواهند گرفت. شکاف های ترکیبی(Composite slots) که از ترکیب بخش های مستقیم و منحنی به وجود می آیند، هنوز هم به روش آفست نیاز دارند.

ابزار Trim در حقیقت چند ابزار است که در یک جا جمع شده اند. مثلا قابلیت های توسعه(extending) یا حذف کردن(deleting) یک جزء از اسکچ را دارد. تصویر 3.12 رابط PropertyManager را برای انجام این کار نشان می دهد.

(تصویر 3.12)

گزینه ی Power Trim: این گزینه با درگ کردن یک دنباله ی نشانگر ماوس بر روی انتیتی ها(entitiy) آنها را می چیند. اما وقتی که کلید Shift را پایین نگه داریم، از چیدن خودداری می کند. هربار که ما یک ضلع را برش دهیم، یک مربع قرمز رنگ باقی می ماند تا اینکه ما ضلع بعدی را برش دهیم. اگر برگردیم و نشانگر ماوس را بر روی مربع قرمز رنگ ببریم، برش به حالت قبلی برمی گردد. این گزینه زمانی کارایی خوبی دارد که ما نیاز داشته باشیم اضلاع زیادی را برش دهیم که برخورد ماوس با آنها ساده باشد. تصویر 3.13 ویژگی Power Trim را در عمل نشان می دهد. شما همچنین می توانید از Power Trim برای توسعه دادن خطوط و گسترش آنها استفاده کنید. برای انجام این کار کافیست بر روی نقطه ی انتهای آن خط کلیک کنید.

(تصویر 3.13)

گزینه ی Corner: با این گزینه می توانیم دو انتیتی(entity) را انتخاب کنیم و تقاطع آنها را برش دهیم یا توسعه دهیم. وقتی که ما از گزینه ی Corner برای برش(trim) استفاده کنیم، بخش های انتخاب شده ی اسکچ ها باقی می ماند و هر چیزی که در طرف دیگر نقطه ی برخورد(corner) باشد حذف می شود. تصویر 3.14 دو روشی را که گزینه ی Corner عمل می کند نشان می دهد.

(تصویر 3.14)

گزینه ی Trim Away Inside: این گزینه،انتیتی(entities) که در داخل یک محدوده باشند را حذف می کند و برش می دهد. این محدود ممکن است شامل دو ضلع باشد یا شامل یک وجه(model face) باشد(لبه های وجه بعنوان محدوده در نظر گرفته می شوند). تنها اضلاعی که از بین این دو محدوده ی انتخاب شده عبور کنند، حذف می شوند. این گزینه، یک خم بسته مثل یک دایره یا یک بیضی یا یک spline را حذف نمی کند.

گزینه ی Trim Away Outside: این گزینه دقیقا مانند گزینه ی Trim Away Inside عمل می کند، با این تفاوت که اضلاع اسکچی که در بیرون از محدوده قرار دارند، حذف می شوند. این دو ابزار در تصویر 3.15 نشان داده شده اند.

(تصویر 3.15)

گزینه ی Trim To Closest: این یک تنظیم پیش فرض است. با کلیک کردن بر روی یک ضلع اسکچ با فعال کردن این گزینه:

• اگر تنها یک برخورد موجود باشد، آن را تا ضلع بعدی برش می دهد.
• اگر بیش از یک برخورد موجود باشد، بین دو ضلع عبور کننده را برش می دهد.
• اگر هیچ برخوردی موجود نباشد، آن ضلع را حذف می کند.
• در همه ی موارد، آن بخش از اجزاءانتخاب شده حذف می شود. گزینه ی Trim To Closest می تواند برای توسعه دادن نیز استفاده شود. اگر یک تقاطع وجود داشته باشد، ضلع اول، تا ضلع دوم توسعه داده می شود. تصویر 3.16 نشان می دهد که چگونه از گزینه ی Trim To Closest استفاده کنیم.

(تصویر 3.16)

ابزار Construction Geometry بین اضلاع اسکچ های عادی و اضلاع construction (اضلاع کمکی) یعنی (Construction sketch entities یا انتیتی های کمکی اسکچ) سوئیچ می کند.از اضلاع اسکچ کمکی Construction برای ایجاد وجه های solid یا surface مستقیما استفاده نمی شود. بلکه از آنها تنها برای رجوع(reference) استفاده می شود. بعنوان مثال، می توان موارد زیر را نام برد:

•  (دور زدن سنترلاین) revolve centerlines
• (اکسترود) extrude
• (جهت های الگوها) pattern directions

در مورد آیکون این عملکرد، با دقت رفتار کنید. زیرا مشابه با آیکون No Solve Move است.

ابزار Stretch برای استفاده در اسکچ هایی در نظر گرفته شده است که در آنها ابعاد کافی برای ایجاد یک تغییر خاص وجود دارد اما این تغییر با تغییر ابعاد به تنهایی، مشکل است. ابزار Stretch به ما امکان می دهد تا تغییری ایجاد کنیم که چندین بُعد(اندازه) را همزمان تغییر دهد. تصویر 3.17 یک اسکچ را نشان می دهد که منبسط(Stretch) شده است. توجه کنید که یکی از خط ها از بالا انتخاب نشده است، بنابراین خط عمودی بالایی زاویه دار شده است و رابطه ی ترسیم عمودی خود را از دست داده است.

(تصویر 3.17)

نکته: ایده ی اصلی برای به فکر افتادن به ابزار Stretch این است که از این ابزار برای منبسط کردن خط هایی استفاده می شود که می خواهیم درازتر یا کوتاه تر شوند و یا اینکه می خواهیم این خط ها حرکت کنند. به همین دلیل، انتخاب انتیتی ها برای ابزار Stretch با انتخاب از راست به چپ(right-to-left window selection) یا با ابزار lasso (کمند) انجام می شود که همچنین تمام آیتم هایی که جعبه یا کادر انتخاب از آن عبور می کند را نیز انتخاب می کند (انتخاب از چپ به راست، تنها آیتم هایی را انتخاب می کند که کاملا در داخل کادر انتخاب قرار گیرند).

ابزارهای اسکچ Move و Rotate و Copy و Scale بر روی اضلاع انتخاب شده ی درون یک اسکچ عمل می کنند. ما می توانیم این ابزارها را با استفاده از روش های pre-selection یا post-selection مورد استفاده قرار دهیم. این ابزارها، رابطه های ترسیم اسکچ(sketch relations) موجود را حذف می کنند. بعنوان مثال، اگر بخواهیم یک مستطیل که به مبدا متصل است را حرکت دهیم، ابزار Move رابطه ی ترسیم تلاقی(coincident ) که بین نقطه ی پایانی اسکچ و مبدا قرار دارد را حذف می کند. اگر می خواهید که یک مستطیل را بچرخانید، ابزار Rotate تمام رابطه های ترسیم افقی و عمودی اضلاع چرخیده شده را حذف می کند. این کار باعث می شود که یک اسکچ کاملا تعریف نشده(underdefined ) ایجاد شود. همچنین سالیدورک به ما هشدار نمی دهد که رابطه های ترسیم حذف شده اند. اگر از ابزار Scale را بر روی یک اسکچ کاملا تعریف شده(fully defined) به کار ببریم، سالیدورک موقعیت اضلاع انتخاب شده را Scale می کند و رابطه های ترسیم را در صورت نیاز حذف می کند اما ابعاد(اندازه ها) به هیچ وجه Scale یا حذف نمی شوند.

احتیاط: به هنگام استفاده از ابزارهای اسکچ، مراقب باشید. چون این ابزارها بدون هیچ هشداری رابطه های ترسیم را حذف می کنند. برخی از این ابزارها چک باکس هایی برای نگهداری رابطه های ترسیم دارند.

این ابزارهای اسکچ، در اصل برای این در نرم افزار قرار داده شده اند تا از برخی پیچیدگی ها و محدودیت های ابزار Modify Sketch اجتناب شود. که می تواند اسکچ ها را move یا copy یا rotate یا scale کند.

تصویر 3.18 این رابط کاربری ساده را برای فرمان Move Entities نشان می دهد. طبق این تصویر، اضلاع را انتخاب کنید تا به داخل جعبه ی بالایی بروند و یا بتوانیم در مورد آنها از جعبه ی Parameters استفاده کنیم.

(تصویر 3.18)

ابزار select معمولا برای خاموش کردن فرمان قبلی و برگرداندن نشانگر ماوس به حالت پیش فرض آن مورد استفاده قرار می گیرد. این ابزار در نوارابزارها در رابط کاربری پیش فرض یافت نمی شود.

از ابزار Grid/Snap برای باز کردن بخش Grid/Snap از Tools ➢ Options ➢ Document Properties استفاده می شود.

ابزار Polygon یک n-ضلعی منظم مانند روش ایجاد یک دایره را ایجاد می کند. کافیست بر روی مرکز کلیک کنید و شعاع را درگ کنید. ما قبل از اینکه بر روی محیط گرافیکی کلیک کنیم، باید تعداد اضلاع را در PropertyManager تنظیم کنیم.

یک بیضی(ellipse ) با کلیک بر روی مرکز و سپس درگ کردن یک محور و سپس درگ کردن محور دیگر ایجاد می شود.

یک بیضی ناتمام(Partial Ellipse)، با کلیک بر روی مرکز، و درگ کردن محور اول و درگ کردن محور دیگر و سپس کلیک کردن و درگ کردن زاویه ی بیضی ناتمام ایجاد می شود. ابزار Partial Ellipse مانند فرمان Centerpoint Arc عمل می کند.

یک سهمی با کلیک بر روی مکانی برای محل محور تقارن و سپس درگ کردن موقعیت راس سهمی ایجاد می شود. سپس از نقطه ای که می خواهید سهمی رسم شود، کلیک کنید و رسم کنید. این سهمی، به ندرت به کار می رود و اغلب کنترل آن با رابطه های ترسیم یا ابعاد سخت است.

یک مخروط(conic )، در حقیقت یک منحنی است که از آن برای ایجاد شکل های صاف استفاده می شود که از یک طرف محدب هستند(limited to convexity on one side). یک spline می تواند یک نقطه ی انحناء(point of inflection) داشته باشد اما مخروط این طور نیست. مخروط مشابه است با بیضی ناتمام(Partial Ellipse) اما یک نقطه ی اضافی به نام راس بالایی(top vertex) در PropertyManager دارد. برای ایجاد یک مخروط، دو نقطه ی پایانی آن را اضافه کنید، سپس راس بالایی را اضافه کنید و در نهایت بدنه(shoulder) را اضافه نمایید. تصویر 3.19 را مشاهده کنید. اگر شما با سیستم هایی که از رو(ρ) استفاده می کنند، آشنا هستید، می توانید این مقدار را در PropertyManager مشخص کنید.

ابزار Spline On Surface در اسکچ های سه بعدی به کار می رود و یک spline آزاد در یک سطح سه بعدی رسم می کند.

(بررسی شود:)

ویژگی Spline On Surface می تواند تا زمانی که وجه ها حداقل از این طرف به آن طرف لبه، مماس هستند، از مرزهای وجه عبور کنند.(در حالت ایده آل به صورت خمیدگی پیوسته). از Spline On Surface برای چیدن سطوح یا ایجاد خطوط از هم جدا شده(split lines) استفاده می شود.

ص 108

(تصویر 3.19)

ابزار Sketch Text،با استفاده از فونت های TrueType نصب شده در پوشه ی فونت ویندوز، یک متن قابل ویرایش را در اسکچ ها ایجاد می کند.برخی فونت ها، اسکچ هایی ایجاد می کنند که برای فیچرهای جامد(solid) غیر قابل استفاده هستند، به خاطر اینکه با روی هم افتادن یا ضخامت صفر پیدا کردن، قواعد اسکچ ها را نقض می کنند. شما باید مواظب باشید که کدام فونت ها را انتخاب می کنید. ابزار Sketch Text می تواند روی خط ها یا منحنی ها قرار گیرد و ما می توانیم آنها را به صورت دستی ویرایش کنیم. این کار با استفاده از منوی RMB (راست کلیک) امکان پذیر است. تصویر 3.20 به عناصر رابط کاربری Sketch Text اشاره می کند. به خاطر برخی عملیات تراش ماشینی، ممکن است بخواهید از خط های تکی(single line) یا به عبارت دیگر فونت های سوراخ کردن(stick fonts) استفاده کنید. در سالیدورک، فونت پیش فرض برای این قابلیت فونت OLF SimpleSansOC است.

(بررسی شود:)

توجه کنید که آیکون Link To Property به شما امکان می دهد تا متن اسکچ(sketch text) را به یک پروپرتی شخصی(custom property) یا به یک پروپرتی شخصی تنظیمات خاص(configuration-specific custom) پیوند بزنید.

(بررسی شود:)

ابزار Intersection Curve در اسکچ های دوبعدی، انتیتی هایی ایجاد می کند به طوری که صفحه ی اسکچ با وجوه انتخاب شده متقاطع(intersect) می شود. در اسکچ های سه بعدی، ابزار Intersection Curve انتیتی هایی از اسکچ را ایجاد می کند، به طوری که هر نوع از وجه های انتخاب شده متقاطع(intersect) می شوند. این می تواند یک ابزار بسیار کاربردی در بسیاری از موقعیت ها باشد.

(تصویر 3.20)

{module کمک نقدی به نویسنده}