شخصی سازی رابط کاربری سالیدورک

مثل مهندسان و طراحان، همه ما دوست داریم تا چیزهای مختلف رو سرهم بندی کنیم تا راندمان کارمون رو بهینه سازی کنیم. وقتی که نرم افزار سالیدورک نصب میشه، رابط کاربری فعاله و کار می کنه ولی بهینه نیست. قبلا توی این فصل، در مورد مدیریت و شخصی سازی نوار ابزارها و منوها بحث کردیم. در باقی مانده ی این فصل، می خواهیم بیشتر بر روی شخصی سازی رابط کاربری کار کنیم و استراتژی هایی رو پیشنهاد کنیم که اگر اونا را به کار ببرید به شما کمک می کنه تا محیط کار خود را شخصی سازی کنین.

 شخصی سازی رنگ ها

 قبل از اینکه رنگ های استاندارد را در رابط کاربری سالیدورک تغییر دهیم، نیاز داریم تا از چند نکته اطلاع پیدا کنیم. اول اینکه سالیدورک به طور اتوماتیک رنگ متن را به رنگی که با پس زمینه متضاد باشد تغییر نمی دهد. این یعنی اگر ما رنگ پس زمینه را به سیاه تنظیم کنیم و رنگ متن را هم به سیاه تنظیم کنیم، دیگر نمی توانیم متن را مشاهده کنیم و سالیدورک آن را تغییر نمی دهد. این نکته ممکن است برای شما بی اهمیت باشد، اما نرم افزار اتوکد رنگ متن را متضاد با رنگ پس زمینه تنظیم می کند بنابراین کاربران اتوکد ممکن است فکر کنند که در سالیدورک هم همین طور است. همچنین توجه کنید که رنگ ها در رابط کاربری سالیدورک با دقت انتخاب شده اند تا یک کنتراست خوب بین عناصری که در کنار هم هستند یا روی هم قرار گرفته اند برقرار باشد. در بیشتر موارد، کور رنگی به انتخاب های ما اعمال می شود بنابراین ممکن است نتوانیم رنگ آبی و سبز را به درستی در کنار یکدیگر در رابط کاربری مشاهده کنیم.

بررسی رنگ های انتخابی پیش فرض

تمام رنگ های رابط کاربری سالیدورک در جعبه ی مکالمه ی Systems Options Colors کنترل می شوند. شما می تونید با رفتن به آدرس Tools ➢ Options ➢ Colors به این جعبه ی مکالمه دسترسی داشته باشید. این موضوع در تصویر 2.24 نشون داده شده. توجه داشته باشین که Systems Options یک جعبه جستجو داره. این جعبه مکالمه حاوی هزاران تنظیمه و حتی اگه ما به خوبی اونا رو بشناسیم، پیدا کردن اونچه که می خواهیم در بین اونا سخته. توجه داشته باشین که ما می توانیم یک نقشه ی رنگ رو تنظیم کنیم. اگه می خواهید رنگ هایی که در این رابط کاربری به کار رفتن رو تغییر بدید، توصیه می کنیم که تنظیمات رو به صورت یه نقشه رنگ ذخیره کنین تا نقشه ما بتونه بعدا به سادگی، دوباره بازسازی بشه یا در یک رایانه ی دیگره کپی بشه. نقشه های رنگ در رجیستری ویندوز ذخیره می شن و به صورت فایل های مجزا ذخیره نمی شن.

برای انتقال تنظیمات رنگ ها به یک کامپیوتر دیگه، نیاز داریم تا از Copy Settings Wizard استفاده کنیم یا به طور دستی داده ها رو از رجیستری ویندوز کپی کنیم.

(تصویر 2.24)

 قبل از اینکه تغییری انجام بدید، باید تنظیمات اولیه ی خودتون رو به صورت یه نقشه جداگانه، ذخیره کنین تا بتونیم در صورت لزوم به اون رجوع کنیم.

احتیاط: ایجاد تغییرات در رجیستری ویندوز می تونه تاثیر بدی بر روی نرم افزار و کارایی سخت افزار بذاره.  شما نباید در صورت آگاهی کامل نداشتن، سعی کنید رجیستری رو تغییر بدید.

 انتخاب تنظیمات پس زمینه به طور مناسب

ما باید از انتخاب برخی رنگ ها برای پس زمینه اجتناب کنیم یا در غیر این صورت باید تغییراتی رو انجام بدیم. رنگ سیاه برای اسکچ های کاملا تعریف شده(fully defined) و دایمنشن ها(dimensions) و متن های FeatureManager  و انوتیشن ها(annotations) مورد استفاده قرار می گیره. رنگ آبی می تونه رنگ اسکچ های کاملا تعریف نشده(underdefined) و برخی ابعاد رو بپوشانه.  رنگ سبز روشن می تونه باعث مشکلاتی در مشاهده ی آیتم های انتخاب شده بشه. رنگ قرمز روشن، علاوه بر اینکه یک رنگ ترسناک و جلب توجه کننده هست، با برخی از فیچرهای قرمز و رنگ خطاها(error) تضاد و تفاوتی نداره و یکسانه. حتی رنگ خاکستری نیز ابعاد مرجع(reference dimensions) رو می پوشونه.

شما ممکنه متوجه شده باشین که غیر از رنگ پیش فرض،  هر رنگ پس زمینه ای که انتخاب می کنید، باعث میشه که مشاهده ی برخی چیزها سخت بشه. به همین علت، برخی از کاربران از یه شیب رنگ(gradient ) یا تصویری بعنوان پس زمینه استفاده می کنه. این کار به اونا امکان میده تا آیتم ها را بهتر انتخاب کنن. خیره شدن به یک صفحه ی سفید در تمام روز، می تونه برای چشم ها ضرر داشته باشه، بنابراین رنگ هایی انتخاب کنید که به شما امکان بده تا همه چیز رو با یه کنتراست مناسب ببینید که خیلی روشن و آشکار نباشه. کنتراست های خیلی زیاد، برای چشم قابل تحمل نیست و کنتراست های پایین هم باعث میشن که تشخیص دادن آیتم های صفحه سخت بشه.

 هدف استفاده از پس زمینه باید مشخص باشه. برخی افراد که می خوان چیزی رو ارائه بدن، ممکنه بخوان این پس زمینه جذاب باشه اما دیگران ممکنه این کار رو نپسندند و بخوان که این پس زمینه فقط با دیگر چیزها متفاوت باشه تا چشم شون خسته نشه. علاوه بر رنگ ها و شیب های رنگ، ما می تونیم از یک تصویر برای پس زمینه محیط گرافیکی استفاده کنیم. این کار، قابلیت شخصی سازی فراوانی رو به ما میده و چندین تصویر نمونه، در تنظیمات پیش فرض، برای این کار در دسترس هستن.

صحنه ها(Scenes ) رو می توانیم از تب Appearances, Scenes, And Decals  در بخش Task pane اعمال کنیم. اکثر تنظیمات صفحه ی نمایش، در رابطه با RealView کار می کنن؛ که یک حالت نمایش پیشرفته هست.بر اساس کارت گرافیک شما، ممکنه کامپیوتر شما بتونه یا نتونه از RealView استفاده کنه. سالیدورک سه نوع مختلف از صحنه ها(scenes) رو ارائه میده:

• Basic
• Studio
• Presentation

نویسنده کتاب، وقتی که به یه بستر بازتابی به همراه سایه ها نیاز داره، صحنه ی Studio رو انتخاب می کنه. در غیر این صورت، از صحنه Basic استفاده می کنه. نویسنده فهمیده که استفاده از بازتاب ها یا سایه ها در مدل ها، در حین کار، گیج کننده هست. اما  اضافه کردن یک ظاهر RealView به پارت ها اغلب مفیده، به خصوص برای متصور ساختن خمیدگی ها در پارت های منحنی. در فصل 5، در مورد RealView و صحنه ها(scenes) بیشتر توضیح خواهیم داد.

  {module کمک نقدی به نویسنده}