مدلسازی Feature-Based در سالیدورک

قبل از اینکه نرم افزار سالیدورک رو عمیقاً بررسی کنیم، بهتره با چند اصطلاح در مورد سالیدورک آشنا بشیم. در سالیدورک، به جای کلمه های ترسیم یا طراحی، از کلمه مدلسازی استفاده میشه. توی سالیدورک، وقتی داریم برای یه پارتِ اتومبیل، یه اسمبلی ایجاد می کنیم؛ یا داریم یه ظرف زینتی طراحی می کنیم، می تونیم شکل محصول رو به خوبی تجسم کنیم. و دیگه نیازی نیست اون محصول رو در واقعیت ببینیم. این کار خیلی بهتر از رسم محصول روی کاغذه.

مدلسازی مبتنی بر شکل(Feature-based) یعنی یه مدل با اسکچ ها یا ترسیم های دو بعدی رسم بشه، و بعدش از این طرح، یه شکل یا فیچر(feature) سه بعدی تهیه بشه. مثلاً می تونیم از فیچرِ اکسترود استفاده کنیم و یه جعبه ساده درست کنیم یا از فیچر Revolve برای ایجاد یه کُره استفاده کنیم. علاوه بر مواردی که گفتیم، می تونیم یه مستطیل رو دوران بدیم یا یه دایره رو اکسترود کنیم تا یه سیلندر ایجاد بشه. توی تصویر 1.10 چند اسکچ دو بعدی و فیچرهای سه بعدی اونا نشون داده شده:

(تصویر 1.10)

توی سالیدورک فیچرهای زیادی وجود داره، و با اونا می تونیم هر شکلی که لازم داریم رو رسم کنیم. چه شکل ها ساده باشن، چه پیچیده باشند؛ همه ی اونا توی سالیدورک قابل رسمند. توی این کتاب، منظورمون از مدل سازی، مدل سازی جامدات هست. اما در سالیدورک می تونیم با سطوح یا سرفیس ها هم کار کنیم. بعداً تفاوت مدل سازی جامد(solid) و سرفیس(surface) رو در فصل 32 توضیح میدیم.

جدول 1.2، فیچرهای سالیدورک رو به سه دسته ی زیر تقسیم کرده:

1. فیچرهایی که به اسکچ نیاز دارن

2. فیچرهایی که رسم اسکچ برای اونا اختیاریه

3. فیچرهایی که اصلاً به اسکچ نیاز ندارن

بعنوان مثال، برای فیچر سوئیپ(sweep) ترسیم یه اسکچ اختیاریه.

(جدول 1.2)

  {module کمک نقدی به نویسنده}