تعریف و استفاده از تابع ها در سی شارپ

Ratings
(0)

در این بخش، توضیح می دهیم که چگونه می توانیم تابع ها را در اپلیکیشن خود اضافه کنیم و آنگاه آنها را در کدها فراخوانی(call) کنیم. ما برای انجام این کار، از پایه شروع می کنیم و از تابع های ساده که هیچ داده ای را با کدی که آنها را فراخوانی می‌کند، رد و بدل نمی‌کنند، استفاده می کنیم و آنگاه به تابع های پیشرفته توجه می کنیم. مثال خودتان امتحان کنید زیر، کارها را انجام می دهد:


خودتان امتحان کنید: تعریف و استفاده از یک تابع ساده: Ch06Ex01\Program.cs

1. در ویژوال استودیو، یک اپلیکیشن کنسول جدید به نام Ch06Ex01 ایجاد کنید و آن را در آدرس زیر ذخیره کنید:

C:\BeginningCSharp7\Chapter06

2. کد زیر را در فایل Program.cs اضافه کنید:

class Program
{
  static void Write()
  {
    WriteLine("Text output from function.");
  }
  static void Main(string[] args)
  {
    Write();
    ReadKey();
  }
}

3. کدها را اجرا کنید. نتیجه در تصویر 6.1 نشان داده شده است:

(تصویر 6.1)

نتیجه اجرای کد سی شارپ کنسول یک تابع ساده


این کدها چگونه کار می کنند

کد چهار خطی زیر، یک تابع به نام Write() را تعریف می کند:

static void Write()
{
  WriteLine("Text output from function.");
}

کدی که در بالا قرار گرفته است، به سادگی، مقداری متن را در پنجره ی کنسول قرار می دهد، اما این رفتار در اینجا خیلی هم مهم نیست، زیرا تمرکز اینجا بر قابلیت های اولیه ی تعریف و استفاده از تابع است. تعریف یک تابع شامل موارد زیر می شود:

  • دو کلمه ی کلیدی: static و void
  • یک نام برای تابع به همراه یک جفت پرانتز: Write()
  • یک بلوک از کد، برای اجرا شدن؛ که در داخل یک جفت آکولاد قرار گرفته اند.
نکته: نام تابع ها معمولا به روش پاسکال(Pascal Case) نوشته می شود. که در آن حروف اول نام تابع با حروف بزرگ نوشته می شود. 
 
کدی که تابع Write() را تعریف می کند بسیار شبیه به برخی از کدهای درون اپلیکیشن ما (یعنی کد زیر) می باشد:
static void Main(string[] args)
{
...
}

علتش این است که تمام کدهایی که تا اینجا نوشته ایم(جدای از تعاریف نوع) بخشی از یک تابع بوده اند. تابع Main() نقطه ی ورود برای یک اپلیکیشن کنسول می باشد. وقتی که یک اپلیکیشن سی شارپ اجرا می شود، تابع نقطه ی ورودی(یعنی Main) که در آن قرار دارد فراخوانی می شود و وقتی که این تابع کامل شد، این اپلیکیشن خاتمه می یابد.
تمام اپلیکیشن های قابل اجرای سی شارپ، باید یک نقطه ی ورودی داشته باشند. تنها تفاوت بین تابع Main() و تابع Write() (جدای از خطوط کدی که دارند) این است که مقداری کد در بین پرانتزها پس از نام تابع Main قرار دارد.  پرانتزها به این روش مشخص می شوند و بعداً با جزئیات کامل توضیحاتی در مورد آنها خواهیم داد. 
 
هردوی تابع Main() و Write() با استفاده از کلمات کلیدی static و void تعریف شده اند. کلمه ی کلیدی static به مفاهیم شیء گرایی مربوط می شود که بعداً در این کتاب توضیح داده خواهد شد. فعلاً تنها به یاد داشته باشید که تمام تابع هایی که در اپلیکیشن ها در این بخش از کتاب، استفاده می کنید باید از این کلمه ی کلیدی استفاده کنند. 
در مقابل، توضیح کلمه ی کلیدی void بسیار ساده تر است. این کلمه ی کلیدی، مشخص می کند که تابع مورد نظر مقداری را برنمی گرداند(return نمی کند).  بعداً در این فصل، کدی را خواهید دید که نیاز داریم وقتی که یک تابع، یک مقدار برگشتی(return) دارد، از آن استفاده کنیم. در ادامه، کدی که تابع ما را فراخوانی می کند به صورت زیر است:

Write();

در این کد، تنها نام یک تابع را نوشته ایم که پس از آن یک جفت پرانتز خالی وجود دارد. وقتی که اجرای برنامه به این نقطه می رسد، کد درون تابع Write() اجرا می شود. 


نکته: پرانتزهای به کار رفته در تعریف تابع و جایی که تابع فراخوانی می شود، اجباری هستند. اگر سعی کنید آنها را حذف کنید، کدها کامپایل نخواهند شد. 

  • بازدید: 55

نوشتن دیدگاه

لطفا نظرات خود را بیان کنید. به سوالات در سریع ترین زمان پاسخ داده خواهد شد.اما به نکات زیر توجه کنید:
1. سعی کنید نظرات شما مرتبط با مقاله ی مورد نظر باشد، در غیر این صورت پاسخ داده نخواهد شد.
2. سوالات خود را به صورت کوتاه بیان کنید و از پرسیدن چند سوال به طور همزمان خودداری کنید.
3. سوال خود را به طور واضح بیان کنید و از کلمات مبهم استفاده نکنید.

ارسال