مقدمه آموزش سی شارپ فصل 6

آنچه در این فصل خواهید آموخت

1. تعریف و استفاده از تابع های سده ای که هیچ داده ای را نمی پذیرند یا برنمی گردانند(return). 
2. انتقال داده به تابع ها و از تابع ها.
3. کار با میدان دید(scope) متغیرها.
4. استفاده از آرگومان های خط فرمان(command-line) با تابع Main()
5. ذخیره کردن(Supplying) تابع ها بعنوان عضوی از نوع های struct
6. استفاده از overloading تابع
7. استفاده از delegates

دانلود کدهای این فصل از کتاب

کدهای دانلودی این کتاب را می توانید از اینجا دانلود کنید. کدهای این فصل در این فایل، در فولدر Chapter06 قرار دارند و به صورت جداگانه بر اساس موضوعات این فصل نام گذاری شده اند. تمام کدهایی که تا اینجا مشاهده کرده ایم، به صورت یک بلوک تکی(a single block) شکل گرفته اند. شاید به همراه برخی حلقه ها برای تکرار خطوط کدها بوده اند یا شاخه گذاری شده اند تا اجرای دستورات به صورت شرطی انجام شود. 

انجام یک عملیات روی داده ها، به معنی قرار دادن کدهای مورد نیاز، درست همان جایی که می خواهیم آنها کار کنند، است. این نوع ساختار از کدها، محدود است. اغلب، برخی کارها، بعنوان مثال، مانند پیدا کردن مقدار بزرگتر در یک آرایه، ممکن است نیاز باشد در چندین نقطه از یک برنامه انجام شود. 

شما می توانید در صورت نیاز، بخش های یکسانی(یا تقریبا یکسانی) از کد را در اپلیکیشن خود قرار دهید. اما این کار مشکلات خاص خود را دارد. تغییر دادن حتی یک جزء کوچک در رابطه با یک کار مشترک(بعنوان مثال، برای درست کردن یک خطا در کدها) می تواند نیاز به تغییرات در چندین بخش از کدها داشته باشد که می تواند در سراسر اپلیکیشن گسترش یابد. از دست دادن یکی از این ها، می‌تواند عواقب چشمگیری داشته باشد و باعث شود کل اپلیکیشن با شکست مواجه شود. 

علاوه بر این، اپلیکیشن می‌تواند خیلی طولانی شود. راه حل این مشکل، استفاده از تابع ها است. تابع ها در سی شارپ، به معنی ارائه ی بلوک هایی از کدها هستند که می توانند در هر نقطه ای از یک اپلیکیشن اجرا شوند.  

 نکته: تابع های خاصی که ر این فصل مورد بررسی قرار گرفته اند، متد نامیده می شوند اما این اصطلاح در برنامه نویسی دات نت معنی بسیار خاصی دارد که بعداً در این کتاب توضیح داده خواهد شد. بنابراین فعلاً از اصطلاح متد استفاده نخواهد شد. 

 بعنوان مثال، فرض کنید یک تابع داشته باشیم که مقدار ماکزیمم را در یک آرایه محاسبه می کند. ما می توانیم از این تابع در هر نقطه ای از کدها استفاده کنیم و در هر مورد، از این چند خط کد استفاده کنیم. چونکه نیاز داریم این کد را تنها یک بار ذخیره کنیم، هرجا که مورد استفاده قرار گیرد، و تغییری در آن انجام دهیم، روی این محاسبه، تاثیر می گذارد.  تابع، کدی است که می توانیم بارها از آن استفاده کنیم.  

تابع ها همچنین باعث می شوند کدهای ما خواناتر شود، زیرا می‌توانیم از آنها برای گروه‌بندی کدهای مرتبط با هم استفاده کنیم. به این طریق، بدنه ی اپلیکیشن ما می تواند بسیار کوتاه شود؛ چونکه کدهای درونی از هم جدا شده اند. این مشابه این است که می توانیم ناحیه های کدها را با استفاده از علامت رئوس کلی، در IDE جمع کنیم. این باعث می شود اپلیکیشن ما یک ساختار منطقی تر داشته باشد. 

از تابع ها همچنین می توانیم برای ایجاد کدهای چند منظوره استفاده کنیم و به آنها امکان دهیم که روی داده های متفاوت، عملیات مشابه انجام دهیم. ما می توانیم با استفاده از آرگومان ها، اطلاعاتی به تابع ها بدهیم و با استفاده از مقادیر return شده(برگردانده شده) نتایجی را از تابع ها به دست بیاوریم. 

در مثال قبلی، بعنوان آرگومان، یک آرایه را به تابع می دادیم تا آن را جستجو کند و بعنوان مقدار برگشتی(return)، یک مقدار ماکزیمم در آرایه را  return می کردیم. این یعنی اینکه ما می توانیم از یک تابع مشابه، برای کار با یک آرایه مختلف، در هر دفعه استفاده کنیم. 

تعریف یک تابع، شامل یک نام و یک نوع برگشتی(return type) و یک لیست از پارامترهایی که تعداد و نوع آرگومان ها را مشخص می کنند که تابع به آنها نیاز دارد، می شود. نام و پارامترهای یک تابع(اما نه نوع برگشتی)  به طور جمعی، یک تابع را تعریف می کنند.