استاندارد های دات نت و دات نت Core

وقتی که فریم ورک دات نت در ابتدا ایجاد شد، با اینکه طوری طراحی شده بود که بر روی پلتفرم های مختلف اجرا می شد اما هنوز هیچ صنعتی از مفهوم  انشعاب کردن(forking) کدهای متن باز پشتیبانی نمی کرد. اما امروزه ما می توانیم یک پروژه را در گیتهاب منشعب(fork) کنیم و آن را شخصی سازی کنیم تا بر روی چندین پلتفرم اجرا شود. بعنوان مثال، فریم ورک NET Compact. و فریم ورک  NET Micro. از فریم ورک NET. منشعب شده اند. درست مانند فریم ورک NET Core. که بعنوان بهینه ترین راه حل برای کدنویسی چند-پلتفرمی(cross-platform) ایجاد شده است. هریک از این سیستم های منشعب شده، یک سری پیش نیاز و هدف خاصی دارند که موجب می شود این انشعاب به وجود بیاید.

فریم ورک دات نت، حاوی  یک مجموعه از کتابخانه های کلاس های پایه(BCL) است  که حاوی یک سری  API است. این API ها  کارهای اصلی که اکثر برنامه نویسان در برنامه های خود نیاز دارند را انجام می دهند،  بعنوان مثال تعدادی از این کارها در لیست زیر آورده شده اند:

• دسترسی به فایل ها
• دستکاری رشته ها
• مدیریت stream ها
• ذخیره ی داده ها در مجموعه ها(collections)
• خصوصیت های امنیتی
• و دیگر کارها

 این قابلیت های اساسی،معمولا در هریک از انشعاب های فریم ورک دات نت، به طور متفاوتی، توسعه یافته اند. و همین  باعث می شود که برنامه نویس مجبور شود برای اجرای اپلیکیشن خود برای هر یک از پلتفرم ها، از چندین انشعاب دات نت استفاده کند و برای استفاده از آنها به یادگیری و توسعه و مدیریت چندین BCL بپردازد. این همان مشکلی است که استاندارد دات نت آن را حل کرده است. این مشکلات بود که موجب شد یک مجموعه از استانداردها برای API های اصلی برنامه نویسی به وجود بیاید که در هریک از انشعاب ها کار کنند. بدون این کتابخانه ی اصلی چند-پلتفرمی،مشکلات برنامه نویسی و پشتیبانی باعث می شود که ما نتوانیم برنامه ی خود را بر اساس انشعاب های مختلف، به سرعت ایجاد کنیم. به طور خلاصه، می توان گفت که استاندارد دات نت، یک کتابخانه از کلاس ها است که یک سری API به ما ارائه می دهد که از تمام اپلیکیشن هایی که از پلتفرم دانت استفاده می کنند، پشتیبانی می کند.

 {module کمک نقدی به نویسنده}