آموزش رشته یا string در جاوا اسکریپت

از رشته ها در جاوا اسکریپت برای ذخیره و دستکاری متن ها استفاده می شود. یک رشته در جاوا اسکریپت، از صفر یا چند کاراکتر که بین علامت های نقل قول(کوتیشن) قرار دارند، تشکیل می شود. 

let text = "John Doe";

ما می توانیم از دابل-کوتیشن یا تک-کوتیشن برای محصور کردن رشته ها استفاده کنیم:

let carName1 = "Volvo XC60";  // دابل کوتیشن
let carName2 = 'Volvo XC60';  // تک کوتیشن

 ما می توانیم از علامت های نقل قول(کوتیشن) در داخل یک رشته(که خودش بین دو نقل قول محصور است) استفاده کنیم؛ اما تا زمانی که علامت نقل قول این رشته، با علامتی که در درون رشته قرار می گیرد مغایر باشد:

let answer1 = "It's alright";
let answer2 = "He is called 'Johnny'";
let answer3 = 'He is called "Johnny"';

طول رشته در جاوا اسکریپت

برای پیدا کردن طول یک رشته، می توانیم از پروپرتی داخلی length استفاده کنیم:

let text = "ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ";
let length = text.length;

کاراکتر گریز در جاوا اسکریپت

چونکه رشته ها باید در داخل علامت های نقل قول(کوتیشن) نوشته شوند، جاوا اسکریپت رشته ی زیر را به درستی متوجه نمی شود:

let text = "We are the so-called "Vikings" from the north.";

رشته ی بالا به صورت "We are the so-called" (در خروجی) چاپ خواهد شد. راه حل برای اجتناب از این مشکل، استفاده از کاراکتر گریز بک اسلش(\) است. کاراکتر گریز بک اسلش، کاراکترهای خاص را به کاراکترهای رشته ای تبدیل می کند:

کاراکتر "\ یک علامت دابل کوتیشن را در یک رشته الصاق می کند:

let text = "We are the so-called \"Vikings\" from the north."; 

کاراکتر گریز '\ یک نقل قول یا همان کوتیشن تکی را در یک رشته الصاق یا ایجاد می کند:

let text= 'It\'s alright.';

کاراکتر گریز \\ یک علامت بک اسلش را در یک رشته ایجاد و الصاق می کند:

let text = "The character \\ is called backslash.";

در جاوا اسکریپت، شش کاراکتر گریز دیگر نیز وجود دارد:

شش کاراکتر گریز بالا، در اصل برای کنترل ماشین های تحریر، تله تایپ ها و دستگاه های فکس طراحی شده اند. آنها در HTML معنایی ندارند.

شکستن خط کدهای طولانی

برنامه نویسان برای خوانایی بهتر، اغلب از خط کدهایی که طولانی تر از 80 کاراکتر باشند، اجتناب می کنند. اگر یک دستور جاوا اسکریپت در یک خط جا نشود، بهترین مکان برای شکستن آن، پس از یک عملگر است:

document.getElementById("demo").innerHTML =
"Hello Dolly!"; 

ما می توانیم یک کد را در داخل یک رشته ی متنی، با استفاده از یک بک اسلشِ(backslash) تکی، بشکنیم:

document.getElementById("demo").innerHTML = "Hello \
Dolly!";

ما روش استفاده از \ را به دیگر روش ها ترجیح نمی دهیم. این روش ممکن است به صورت جهانی پشتیبانی نشود. برخی از مرورگرها، اجازه نمی دهند که قبل یا بعد از کاراکتر \ فضای خالی وجود داشته باشد. یک راه مطمئن تر برای شکستن یک رشته، این است که از علامت به اضافه(+) استفاده شود:

document.getElementById("demo").innerHTML = "Hello " +
"Dolly!";

ما نمی توانیم یک خط کد را با یک بک اسلش بشکنیم:

document.getElementById("demo").innerHTML = \
"Hello Dolly!";

استفاده از رشته ها بعنوان آبجکت در جاوا اسکریپت

به طور معمول، رشته های جاوا اسکریپت مقادیر اولیه ای هستند که از لیترال ها ایجاد شده اند:

let x = "John";

اما رشته ها همچنین می توانند به صورت آبجکت نیز، با استفاده از کلمه کلیدی new تعریف شوند:

let y = new String("John");

let x = "John";
let y = new String("John");

نکته: آبجکت های رشته ای(String) را ایجاد نکنید. کلمه ی کلیدی new باعث پیچیده تر شدن کدها می شود و سرعت اجرا را کاهش می دهد. آبجکت های String می توانند باعث ایجاد نتایج غیرمنتظره شوند:

let x = "John";
let y = new String("John");

let x = "John";
let y = new String("John");

نکته: به تفاوت بین (x==y) و (x===y) توجه کنید.

let x = new String("John");
let y = new String("John");

let x = new String("John");
let y = new String("John");

نکته: اگر دو آبجکت جاوا اسکریپت را با یکدیگر مقایسه کنیم، همواره مقدار false به ما برگردانده می شود.