قرار دادن اشیاء در یک مسیر در کورل دراو

ویژگی Fit Objects to Path به ما امکان می دهد تا هر شیء ای به هر تعداد را به انتخاب ما در یک مسیر قرار دهیم. تنظیمات توزیع هوشمند(Smart distribution) و چرخش، به ما کمک می کنند تا مکان قرار گیری اشیاء را در مسیر مورد نظر شخصی سازی کنیم. ما می توانیم اشیاء را در طول یک مسیر، با قرار دادن فاصله های مساوی بین آنها، توزیع کنیم. و می توانیم اشیاء را با قرار دادن نقاط مرجع آنها در فاصله های مساوی، از قبیل مرکز چرخش یا مبدا شیء، توزیع کنیم. این اشیاء می توانند بچرخند تا مسیر مورد نظر را دنبال کنند. علاوه بر این، می توانیم از گزینه های اضافی دیگری، از قبیل استایل های مختلف چرخش و چرخش زاویه، برای ایجاد افکت های یکتا استفاده کنیم. 

1. با استفاده از ابزار Pick tool، اشیائی که می خواهید در یک مسیر جا شوند را انتخاب کنید. 

2. دکمه ی Shift را پایین نگه دارید و روی مسیر کلیک کنید. اگر مسیری را انتخاب نکنید، آخرین شیء ای که در گام شماره 1 انتخاب کرده اید بعنوان یک مسیر مورد استفاده قرار می گیرد. 

3. از منوها به آدرس Objects=>Fit Objects to Path بروید. 

4. در بخش Fit Objects to Path، هر تنظیمی که می خواهید را اعمال کنید. 

5. روی Apply کلیک کنید. 

اشیائی که می توانیم از آنها بعنوان مسیر استفاده کنیم، عبارتند از:

• منحنی(curve)
• مستطیل(rectangle)
• بیضی(ellipse)
• چندضلعی(polygon)
• متن های هنری(artistic text)
• گروه هایی از اشیاء(groups of objects)

اگر یک گروه، حاوی یک شیء باشد که نتوانیم از آن بعنوان یک مسیر استفاده کنیم، این شیء نامعتبر مستثنی می شود- و  اشیاء انتخاب شده در مسیر دیگر اشیاءِ باقی مانده در این گروه قرار می گیرند. ترتیب چیدن این اشیاء و مسیر مورد نظر، به ترتیب ایجاد آنها بستگی دارد. اگر اول مسیر را ترسیم کنیم، در کنار اشیاء ظاهر می شود. اگر مسیر را در آخر کار ترسیم کنیم، در بالای اشیاء قرار می گیرد. 

اگر از گروه های پیوند خورده، مانند سایه ها، یا گروه های هنری، و ترکیب ها در یک مسیر استفاده کنیم، ممکن است باعث ایجاد نتایج ناخواسته شود. برای استفاده از B-spline و خطوط اتصال(connector lines) بعنوان یک مسیر، باید ابتدا آنها را به منحنی(curve) تبدیل کنیم. 

ما همچنین می توانیم از منوی Window=>Dockers به زیر منوی Fit Objects to Path دسترسی داشته باشیم. برای قرار دادن یک blend به یک مسیر، توصیه می کنیم که از یک روش جایگزین استفاده کنید. برای انجام این کار، روی ابزار Blend  کلیک کنید:

و روی دکمه ی Path properties در نوار ویژگی(property bar) کلیک کنید، گزینه ی New path را انتخاب کنید:

آنگاه روی یک مسیر(path) کلیک کنید.

انتخاب تنظیمات Fit Objects to Path

می توانیم از تنظیمات پنل Fit Objects to Path (در منوی Objects=>Fit Objects to Path) برای تنظیم نحوه ی قرارگیری مسیر(path) استفاده کنیم و افکت های یکتایی را ایجاد کنیم. 

بخش Objects

• Keep originals : این چک باکس را فعال کنید تا کپی هایی از آبجکت ها را در مسیر انتخاب شده قرار داده شود و آبجکت های(اشیاء) اصلی در جای خود نگه داشته شوند. 
• Duplicates: بخش Fit Objects to Path، می تواند به طور اتوماتیک کپی های اضافی از آبجکت های انتخاب شده ایجاد کند و آنها را در مسیر(path) قرار دهد. تعداد کپی های اضافی که باید در مسیر در جعبه ی Duplicates قرار گیرد را مشخص می کند.  
• Group all objects: اگر می خواهید که آبجکت ها پس از اینکه در مسیر(path) قرار گرفتند، گروه بندی شوند، این چک باکس را فعال کنید. مسیر مورد نظر در این گروه اضافه نمی شود؛ بنابراین می توانیم آن حرکت دهیم یا به سادگی آن را حذف کنیم. 

گزینه های بالا را می توانید در تصویر زیر مشاهده کنید:

این افکت با قرار دادن یک مستطیل و 350 کپی از مستطیل در مسیر(path) یک آبجکت متنی ایجاد شده است.  

 بخش Path

گزینه ی Treat as contiguous: این گزینه، وقتی که بخواهیم آبجکت ها را در مسیرهای بسته یا مسیرهایی که شامل زیر-مسیرهای(subpaths) باز است، مورد استفاده قرار دهیم، تاثیر دارد. 

بخش Object positioning

گزینه ی Order: این جعبه ی کشویی، به ما امکان می دهد تا ترتیبی که آبجکت های انتخاب شده در مسیر ظاهر می شوند را انتخاب کنیم. این آبجکت ها می توانند به ترتیبی که انتخاب شده اند یا به صورت معکوس قرار گیرند. ما همچنین می توانیم آنها را بسته به سایز، عرض یا ارتفاع، قرار دهیم. 

گزینه های ترتیب، از چپ به راست: Selection: Follow selection order و Selection: Reverse order و Area: Small to big . 

گزینه ی Distribution: این لیست به ما امکان می دهد تا یک روش توزیع را انتخاب کنیم. با انتخاب گزینه ی فاصله گذاری یکنواخت(Uniform object spacing) می توانیم فاصله های یکسانی را بین آبجکت ها ایجاد کنیم. ما همچنین می توانیم با فاصله گذاری مساویِ نقاطِ مرجعی(reference points) که انتخاب می کنیم، آبجکت ها را توزیع کنیم. 

 نقاط مرجع(Reference points): یک آبجکت، با استفاده از نقطه ی مرجع خود در یک مسیر قرار می گیرد. جعبه ی لیست Reference، به ما امکان می دهد تا مرکز چرخش هر آبجکت یا مبدا(origin) آن را بعنوان یک نقطه ی مرجع انتخاب کنیم. مبدا آبجکت، که به آن نقطه ی لنگری(anchor point) نیز گفته می شود، می تواند مرکز یک آبجکت باشد یا یکی از دیگر نقاطِ روی جعبه ی مرزیِ آبجکت باشد. برای تغییر نقطه ی مبدا، بر روی یک نقطه ی لنگری دیگر روی نقاط Origin کلیک کنید. 

روش فاصله گذاری مبدا آبجکت. نقاط مبدا آبجکت تغییر داده شده اند تا افکت قرار گیری برگ ها روی یک شاخه ایجاد شود.  

گزینه های چرخش(Rotation) 

گزینه ی Follow path : اگر این چک باکس را فعال کنیم، باعث می شود آبجکت ها بچرخند و منحنی(curve) مسیر را دنبال کنند. 

به بیان فنی تر، زوایه ی چرخش آبجکت، با زوایه ی مماس آن روی منحنی تطابق دارد. 

در تصویر بالا آبجکت ها می چرخند تا منحنی مسیر را دنبال کنند(در بالای تصویر)؛ اما در پایین تصویر، آبجکت ها روی منحنی قرار می گیرند، بدون اینکه بچرخند. 

گزینه ی Ignore initial rotation: این کنترل به ما امکان می دهد تا قبل از اینکه آبجکت ها در مسیر قرار گیرند، تمام چرخش های اعمال شده به آنها، زدوده شوند. 

در بالای تصویر: شکل اصلی چرخیده است. در وسط تصویر: شکل در یک مسیر مستقیم قرار گرفته است و چرخش اعمال شده، نادیده گرفته می شود. در پایین تصویر: شکل مورد نظر در مسیر قرار گرفته اما چرخش خود را حفظ می کند. 

انجام تنظیمات زیر، به ما کمک می کند تا چرخش آبجکت ها را در طول مسیر(path) بهبود ببخشیم. 

منوی Style: در این منو می توانید چندین استایل چرخش را برای ایجاد افکت های چرخش مختلف انتخاب کنید. استایل Uniform در منوی مذکور به ما امکان می دهد تا چرخش یکسانی را برای هر آبجکت، در طول مسیر، با مشخص کردن یک مقدار در جعبه ی Start angle مشخص کنیم. استایل Progressive همراه با زوایه شروع(Start angle) و زاویه چرخش(Spin angle) با هم، کار می کند تا یک چرخش که در طول مسیر تغییر می کند را اضافه کند. اگر می خواهید یک افکت چرخش بهتر داشته باشید تا زاویه های چرخش به طور تصادفی تغییر کنند، می توانید گزینه ی Jitter یا Progressive jitter را انتخاب کنید. ما می توانیم محدوده ی این چرخش های تصادفی را مشخص کنیم.  

سمت چپ: با استفاده از استایل Uniform، زاویه ی چرخش مشابهی به هر آبجکت در مسیر، اضافه شده است. سمت راست: با استفاده از استایل Progressive ،زاویه ی چرخش اضافه شده، برای هر آبجکت تغییر می کند. 

گزینه ی Direction: به طور پیش فرض، زاویه ی اضافه شده به صورت پادساعتگرد اعمال می شود. برای تغییر دادن جهت، گزینه ی Clockwise را فعال کنید. 

کادر Start angle: با استفاده از این بخش، می توانیم یک زاویه ی چرخش را برای هر آبجکت مشخص کنیم. 

 کادر Spin angle: این کنترل، به همراه استایل های Progressive و Progressive jitter کار می کند. 

این به ما امکان می دهد تا یک زاویه ی چرخش را برای هر آبجکت مشخص کنیم که در محدوده ی  0 درجه، تا یک مقدار مشخص شده، قرار می گیرد. فرض کنید که می خواهیم یک آبجکت و سه کپی از آن را در یک مسیر قرار دهیم، و یک زاویه ی 180 درجه را بعنوان زاویه ی چرخش(spin angle) مشخص کرده ایم. این زاویه ی چرخش(spin angle)، یک چرخش اضافیِ 0 درجه را برای آبجکت اول اعمال می کند و برای آبجکت دوم، زاویه ی 60 درجه و برای آبجکت سوم، زاویه ی 120 درجه و برای آبجکت آخر، زاویه ی 180 درجه را اعمال می کند. 

 استایل چرخشی Progressive با زاویه ی شروع(start angle) 5 درجه و زاویه ی چرخش(spin angle) 180 درجه. 

تنظیم Revolutions: این تنظیم، یک راه جایگزین برای اضافه کردن چرخش به آبجکت ها در مسیر به طور تدریجی، می باشد. یک دور کامل، برابر با 360 درجه می باشد. 

تنظیم Range: این کنترل، وقتی در دسترس است که استایل های Jitter و Progressive jitter انتخاب شده باشند. با استفاده از این تنظیم، می توانیم یک محدوده را برای چرخش مشخص کنیم تا چرخش نامنظم(jitter) ایجاد شود. بعنوان مثال، با استفاده از مقدار 15 درجه، زاویه های چرخش، از 15 درجه تا 15- درجه تغییر می کنند. 

 مثال هایی از استایل های چرخش Jitter (بالایی) و Progressive jitter (پایینی) با محدوده ی 30 درجه. 

منبع: https://product.corel.com/help