آموزش موجودیت ها در HTML

کاراکترهای رزرو شده در HTML باید با کاراکترهای موجودیت(entities) جایگزین شوند. کاراکترهایی که در کیبورد وجود ندارند نیز می توانند توسط موجودیت ها جایگزین شوند.

موجویت های HTML

برخی از کاراکترها در HTML رزرو شده اند. اگر ما از علامت بزرگتری(<) یا کوچکتری(>) در متن خود استفاده کنیم، مرورگر ممکن است آنها را با تگ ها مخلوط کند. از کاراکترهای موجودیت برای نمایش کاراکترهای رزرو شده در HTML استفاده می شود.یک کاراکتر موجودیت مانند زیر است:

&entity_name;
یا

&#entity_number;

 برای نمایش یک علامت کوچکتری(>) باید آن را به صورت &lt; یا &#60 بنویسیم.

مزیت استفاده از یک نام موجودیت: به یاد آوردن یک نام موجودیت ساده است.

معایب استفاده از یک نام موجودیت: ممکن است مرورگرها از تمام نام های موجودیت پشتیبانی نکنند، اما پشتیبانی (آنها)) برای اعداد خوب است.

فاصله سفید غیر قابل شکست

یک کاراکتر موجودیت متداول که در HTML به کار می رود، کاراکتر فاصله غیر قابل شکست است، که با نماد &nbsp نشان داده می شود. یک کاراکتر غیر قابل شکست، فاصله ای است که به یک خط جدید شکسته نمی شود. اگر دو کلمه داشته باشیم که توسط یک فاصله غیر قابل شکست جدا شده باشند، این دو کلمه به هم می چسبند( و در یک خط جدید شکسته نمی شوند). این زمانی مفید است که شکستن کلمات ممکن است مشکل ایجاد کند.

 مثال:

• § 10
• 10 km/h
• 10 PM

یک استفاده ی متداول دیگر از فاصله غیر قابل شکست، این است که از اینکه مرورگرها در صفحات HTML فاصله ها را برش دهند، جلوگیری می  کند. اگر ما در متن خود، 10 فاصله ایجاد کنیم، مرورگر 9 تای آن را حذف می کند. برای اضافه کردن فاصله های واقعی به متن خود، می توانید از کاراکتر موجودیت &nbsp; استفاده کنید.

 نکته: خط تیره ی غیرقابل شکست(&#8209;) به ما امکان می دهد که از یک کاراکتر خط تیره(-) که شکسته نمی شود استفاده کنیم.

برخی از دیگر کاراکترهای موجودیت در HTML

 نکته: نام موجودیت ها به حروف بزرگ و کوچک حساس است.

ترکیب علائم دیاکریتیکی

یک علامت دیاکریتیکی، یک علامت یا نشان است که به یک حرف اضافه می شود. برخی از علامت های دیاکریتیکی مانند بم ( ̀  ) و زیر( ́  ) لهجه(accents) نامیده می شوند. از علامت های دیاکریتیکی می توانیم در بالا یا پایین یک حرف یا بین دو حرف استفاده کنیم.

علامت های دیاکریتیکی را می توانیم با کاراکترهای الفبایی ترکیب کنیم تا یک کاراکتر ایجاد کنیم که در مجموعه کاراکترهای(encoding) به کار رفته در صفحه حضور نداشته باشد. در جدول زیر، چند مثال را مشاهده می کنید:

 در مقاله بعدی از این آموزش ها، با نمادهای HTML بیشتری آشنا خواهید شد.